అర్జునుడు - XII

చేపలలో చేపలా ఈదుతున్నాడు అర్జున్. అతనికి చెయ్యవలసినది తెలుస్తోంది. తాను అర్జునుడినే అని పూర్తిగా నమ్మాడు ఇప్పుడు.

ఈదుతూ ఒక దీవిని చేరుకున్నాడు. ఆ దీవి నిండా ఆర్మీ ఉంది. అర్జున్ ఇంకా నీళ్ళల్లోనే ఉన్నాడు. అక్కడే దగ్గరలో నేల మీద తిరుగుతున్న ఒక సోల్జర్ ని కాలు పట్టుకుని నీళ్ళల్లో ముంచి చంపివేశాడు అర్జున్. అతని బట్టల్లో పైకి లేచి, లోపలకి భవనం వైపుగా వెళ్తున్నాడు అర్జున్. వెళ్తూ అక్కడి పరిస్థితిని అంతా చూస్తున్నాడు. ఎత్తైన compound wall, పైన వైర్ ఫెన్సు, మొత్తం అంతటికీ ఒకటే ఎత్తైన entrance. మిలిటరీ స్టైలు లో అంతా కాంక్రీట్ తో కట్టి ఉంది ఆ ప్లేస్ అంతా.

ఒక్కొక్కరినీ చంపుతూ లోపలకి వెళ్తున్నాడు అర్జున్. లోపల ఎత్తైన ఫ్లోర్ లోని రూం లో కూర్చుని ఇది చూస్తున్నాడు రఘునాథ్, ఇంటర్కం టీవీ లో వస్తోంది ఇది అంతా. నవ్వుతూ, ఎవరికో ఇంటర్కం ఫోన్ చేసాడు అతను. అర్జున్ ఒక ఎత్తైన ద్వారం వద్దకి రాగానే, ద్వారం దాటి ముందుకి వచ్చారు, రెండు files లో ఉన్న కొన్ని వందల మంది గన్ soldiers, అర్జున్ కి ఎదురుగా. ద్వారం పైన ఉన్న TV లో రఘునాథ్ వచ్చాడు.

రఘునాథ్: (అర్జున్ కేసి చూస్తూ...) ఏరా, వీల్లెవరో తెలుసా, మూడు వందల మంది, ఏదో పెద్ద వీరుడివట గదా? గన్స్ తోనే కాదు, ఫెన్సింగ్ ఇంకా చాలా వాటిల్లో experts వీళ్ళు. ఎరా, చచ్చి పోతావు కదరా... (నవ్వుతూ అన్నాడు). (ఈ సారి సీరియస్ గా...) రేయ్ ..., కాకమ్మ కధలు చెబితే వినడానికి నేనేమయినా కోయాడ్ని అనుకున్నావు రా... ఆర్జునుడివట..., ఏ యుద్ధం లో అయినా గెలుపు తెచ్చే విజయుడివట. (వాయిస్ పెంచుతూ...) దమ్ముంటే వీల్లని దాటి ముందుకి రారా, దమ్ముంటే, రేయ్. (తన సోల్జర్స్ కేసి చూసి ...) బాయ్స్, ఫినిష్ హిం ఆఫ్! (Intercom  కనెక్షన్ కట్ అయ్యింది).

ఈ సారి సోల్జర్స్, గన్నులు వదిలి స్వొర్ద్స్ పట్టుకున్నారు. మూడు వందలమంది ఒకే సారి అర్జున్ మీదకి లంఘించారు. అర్జున్ ఒక్క సారి కళ్ళు మూసుకున్నాడు. అద్వితీయమైన వేగం తో కదులుతూ, వాళ్ళని ఒక్కొక్కరుగా చంపేసాడు అర్జున్. ఇప్పుడు కళ్ళు తెరిచాడు అతను. ఒక్కొక్కరినీ చంపుతూ రఘునాథ్ ఛాంబర్ లోకి ఇంచుమించుగా వచ్చేసాడు. రఘునాథ్ కి ఏమి చెయ్యాలో తెలియడం లేదు, చెమటలు పడుతున్నాయి అతనికి.

ఛాంబర్ లోకి వచ్చే లిఫ్ట్ ఎక్కాడు. లిఫ్ట్ దిగగానే ఒక 20 మంది సైనికులు, లిఫ్ట్ ఓపెన్ అవ్వడానికి వెయిట్ చేస్తున్నారు గన్స్ తొ. లిఫ్ట్ ఓపెన్ అయ్యిన్ది. గన్స్ తో మొత్తం అంతా జల్లెడ పట్టినట్టు, కాల్చారు. తన శరీరానికి తగిలిన బుల్లెట్లని చేతితో తీసేస్తూ వచ్చాడు అర్జున్ ముందుకి. ఈ లోపులో ఒక రెండు boomerangs ప్రయోగించి అందరినీ చంపాడు అర్జున్. ఒక టేబుల్ వెనకాల నక్కిన రఘునాథ్, ఇప్పుడే అర్జున్ ని ఒక సారి చూసాడు.

వచ్చి రఘునాథ్ కి ముందు కూర్చున్నాడు అర్జున్. రఘునాథ్ టేబుల్ మీద క్యూబన్ చిగార్స్ పెద్దవి ఉన్నాయి. వాటిల్లో ఒకటి తీసుకుని, అర్జున్.

అర్జున్: అలవాటుందా, చాలా బావుంటాయట కదా! (ఒకటి తీసి వెలిగించాడు. పీలుస్తూ, ఏదో చెప్తూండగా ...).

రఘునాథ్: చూడు, నువ్వెవరో నాకు తెలీదు. కాని definite గా ఒక spy network నించి వచ్చి ఉంటావు. నువ్వు నన్ను వదిలేస్తే, నీకు కావలసినంత డబ్బు ఇస్తాను. నీకు ఏమి కావాలి? పోనీ ఇండియా ని నీ కింద ఉంచుకుంటావా? ఆ? నీ దేశం కదా?

ఇది చెప్తున్నంత సేపూ, అర్జున్ రఘునాథ్ కేసి తీక్షణం గా చూస్తున్నాడు. చెప్పడం అయిపోగానే, అతని కేసి ఆపు చేసి, వెనకాల ఉన్న బోర్డు  కేసి చూసాడు అర్జున్.

అర్జున్: Approach కరక్టే, కాని చిన్న తప్పు ఉంది. (బోర్డు  మీద ఉన్న equation కేసి చూస్తూ అన్నాడు అర్జున్).

రఘునాథ్: (ఒక సారి, అర్జున్ కేసి చూసాడు, మళ్ళీ అతను చూపించిన వైపు బోర్డు కేసి చూసాడు, మళ్ళీ అర్జున్ కేసి చూస్తూ ...) ఏ ... ఏంటి? (కొంచెం చిరాగ్గా అన్నాడు  రఘునాథ్).

అర్జున్: (లేచి వెళ్లి బోర్డు దగ్గరి chalk piece తీసాడు అర్జున్. కొంత పార్టు ఎరేస్ చేసి ..., టర్మ్స్ re-group చేసాడు. చివరికి, Schroedinger wave equation తో ముగించాడు. Proof కంప్లీట్ అయ్యింది).

ఇది చూస్తున్న రఘునాథ్ ...

రఘునాథ్: హ ... హహ ... అయ్యిపోయింది .... ప్రూఫ్ అయ్యిపోయింది .... మై గాడ్ .... ఆహా హ్హా హా ... అయ్యిపొయింది.

రఘునాథ్: మై గాడ్, it is unbelievable! (అర్జున్ కేసి తిరిగి ...) ఒరేయ్, ఇరవై అయిదు సంవత్సరాల నించి ఒడ్డున పడ్డ చేప పిల్ల లా కొట్టుకుంటున్నాను రా ... ఎలా చేసావు రా ... (ఇహ లోకం లోకి ఇప్పుడు వచ్చాడు రఘునాథ్. అర్జున్ తో తనే మళ్ళీ ...) నువ్వెవడివి రా... ను .. ను .. నువ్వు ... మనిషివా? దేవుడివా... రాక్షసుడివా (ఈ సారి గొంతు పెంచి ...) ఎవరు  నువ్వు?

అర్జున్: I am a Demi God! పాండవులలో మూడవ వాడిని, ఇంద్ర దేవుని పుత్రుడిని, ప్రపంచానికొక్కడే
వీరుడిని, (ఈ సారి గొంతు పెంచి ...) అర్జునుడ్ని.

రఘునాథ్: (coat లోనించి గన్ను బయటకి తీస్తూ, గట్టిగా...) Nonsense. 

రఘునాథ్ తీసిన గన్ ని ఎడం కాలితో కుడి వైపుకి తన్నాడు ఆర్జున్. ఫైట్ లో ఈజీ గా defeat చేసాడు అతన్ని అర్జున్. తనని గన్ తో చంపబోతున్న అర్జున్ తో, రఘునాథ్...

రఘునాథ్: ప్లీజ్ నన్ను వదిలేయ్ ... (మళ్ళీ గట్టిగా...) ముందు అటు చూడరా రేయ్ ... (కుడి వైపుకి చూపించాడు).
(ఒక స్టీల్ తో చేసిన గది ఒకటి ఉంది అక్కడ). Titanium తో మీటరు మందం తో చేసిన గది రా అది. అందులో ఇవాల్టి target దేశాల కోసం మిస్సైల్ consoles ఉన్నాయి. అందులో నీ దేశం India  కూడా ఉంది. దాని డోర్ లాక్ ఎవరి వల్లా ఇంక తెరుచుకోదు (ఒక బటన్ నొక్కి, వెకిలి నవ్వు నవ్వుతూ ఉన్నాడు).

ఈ మాటలు వింటూనే రఘునాథ్ కాలర్ వదిలాడు అర్జున్.

రఘునాథ్:  ఇంకా రెండు నిమిషాలే ఉంది (వెకిలి నవ్వు ఆపి పరుగు లంకించాడు రఘునాథ్).

అర్జున్ ఆలోచనలో పడ్డాడు.

రఘునాథ్ తో పాటు ఒక డజను మంది philippines మిలిటరీ అధికారులు, ఆ దీవి వదిలి కొంచెం దూరంలో ఉన్న ఇంకో దీవిలోకి బోట్లో బయలుదేరారు.

అర్జున్ ఆలోచన లోనించి బయటికి వచ్చాడు. అర్జున్ analysis ప్రకారం ఈ కింది విషయాలు గమనించాడు.

1. ఈ దీవె రఘునాథ్ పరిశోధనలు చేసిన దీవి. (తను వచ్చే దారిలో, గ్లాస్ డోర్స్ వెనకాల laboratories  ఉండటం చూసాడు).
2. అంటే, తన దీవిలో ఉన్న మెటల్ ఈటింగ్ bacteria ఈ బిల్డింగ్ లోనే ఎక్కడో ఉండాలి.
3. ఆ బాక్టీరియా ని వదిలితే, టైటానియం గదిని తిని, టైం లో మిస్సైల్ consoles చేరుకునేందుకు అవకాశం ఉంది.

ఇక ఆలస్యం చెయ్యకుండా బిల్డింగ్ అంతా గన్స్ తో కాల్చడం మొదలు పెట్టాడు అర్జున్. ఇష్టం వచ్చిన చోటు బిల్డింగ్ అంతా కాలుస్తూనే ఉన్నాడు. తర్వాత, Flame Thrower guns యూజ్ చేసి, మొత్తం అంతా నిప్పు పెట్టాడు. అంత నిప్పు మధ్యలో, titanium రూం పక్కన పద్మాసనం వేసుకుని, ధ్యానం చెయ్యడం మొదలు పెట్టాడు అర్జున్.

రఘునాథ్: (బోటు లో వెళ్తూ...) నిప్పుతో కాలదు రా అది (వెకిలి నవ్వు నవ్వుతూ...)

Cold Storage లో ఉన్న ఆ bacteria ఈ నిప్పు వేడికి, ఐస్ కరిగి బయట పడింది. తీవ్రమైన వేడిలో ఉన్నాడు అర్జున్. బిల్డింగ్ అంతా కొద్ది సేపట్లో కరగడం మొదలు పెట్టింది. తన టైటానియం రూం కరగడం మొదలు పెట్ట గానే లేచాడు అర్జున్.

అగ్ని స్నానాలు చేసిన వాడిలా లేచాడు ఆర్జున్. తనకు పట్టిన చెమట విదిలించి, కరక్ట్ టైములో, ఆల్రెడీ కరిగిపోతున్న console లో access చేసి, బటన్స్ నొక్కి ఆఫ్ చేసాడు అర్జున్.

ఇక్కడ బోటులో వెళ్తున్న రఘునాథ్ తన చేతి వాచ్ చూసుకుని, కరక్ట్ టైం లో ఏమి అవ్వకపోవడం తో disappoint అయ్యాడు.

అవతలి ఒడ్డు కి చేరుకున్నారు రఘునాథ్ అండ్ పార్టి. తీరం లోని ఇసకలో పరిగెట్టడం మొదలు పెట్టారు.

ఇవతల వైపు హెలిపాడ్ (ఎత్తైన ప్రదేశం) లోకి వచ్చాడు అర్జున్. వెనకాల నిప్పుల్లో బిల్డింగ్. అర్జున్ చేతిలో విల్లు బాణాలు.

తనతో పరిగెడుతున్న ఇద్దరు అధికారులు బాణాలకి ఒరగడం చూసాడు రఘునాథ్. తీవ్రం గా పరుగు పెట్టడం మొదలెట్టాడు రఘునాథ్. ఇంకొంచెం సేపట్లో చెట్లున్న ప్లేస్ లోకి వెళ్ళాడు రఘునాథ్. తమని చూడటానికి చెట్లు అడ్డం కాబట్టి, తమని చంపలేడని రఘునాథ్ వెకిలి నవ్వు మొదలెట్టాడు.

అర్జున్ చేతిలోని విల్లు బాణాలు చూసుకున్నాడు. కళ్ళు మూసుకుని, ఒక angle లో పైకి ఎత్తి, ఎడమ వైపు గా ఎక్కు పెట్టి బాణం వదిలాడు అర్జున్. తర్వాత, కళ్ళు తెరిచాడు. అతని మొహంలో చిన్న నవ్వు.

తన తో వచ్చిన వాళ్ళు చెట్ల మధ్యలో బాణాలకు బలి కావడం చూసి నమ్మ లేనట్టు తల ఊపాడు రఘునాథ్, అతని నవ్వు ఒక క్షణం ఏడుపు గా మారింది.

తనతో వచ్చిన వాళ్ళందరూ, చనిపొయారు. కొంచెం దూరం పరిగెత్తిన రఘునాథ్ ఒక ఇసుక ప్రదేశం లోనికి వచ్చాడు. అక్కడ కొంచెం దూరం లో ఒక బంకర్ (భూ గృహం) ఉంది. అటుగా పరిగెత్తాడు రఘునాథ్. కొంచెం దూరం పరిగెత్తి, దాని తలుపు తీసాడు.

మరు క్షణం, మెట్ల మీదుగా వెళ్తున్నాడు రఘునాథ్. మెట్లు దిగి, ఒక చోటికి చేరాడు. తన పరుగు ఆపి, నిశ్చింత గా ఊపిరి తీసుకున్నాడు రఘునాథ్. మరు క్షణం ఏడుపు మొదలెట్టాడు. తన కళ్ళు మూసిన రఘునాథ్ కి ఒక దృశ్యం కనిపించింది. తను బంకర్ డోర్, తీసిన క్షణం ఒక బాణం తన కడుపులోనికి దిగడం చూసాడు రఘునాథ్.

తన పొట్ట లో దిగిన బాణం కేసి చూసుకుని ఏడుపు మొదలు పెట్టాడు రఘునాథ్. కొద్ది సేపటి లో చనిపోయాడు ఆ ప్రపంచ పాలకుడు.

విల్లు బాణాలతో నిలబడిన అర్జున్ ఒక చిన్న ఊపిరి పీల్చాడు. కళ్ళు తెరచిన అతనికి, ఎదురుగా హెలికాప్టర్ లో అతని కేసి చూపిస్తున్న శైలజ కనిపించింది. చెయ్యి ఊపడం మొదలు పెట్టింది శైలజ, అర్జున్ కేసి చూపిస్తూ, రెండో చేతితో. హెలికాప్టర్ పైలట్ తో ఏవో మాట్లాడుతోంది తను. సమయం తెల తెల వారుతోంది.

SWAT టీం కొంత మంది, Ambulance తో కొందరు, హెలికాప్టర్స్, బోట్స్ నించి దిగారు. చెమట తో తడిసిన, అర్జున్ చుట్టూ wet towels కప్పారు, అర్జున్ కూలబడ్డాడు. ఇదంతా టీవిలో ఆశ్చర్యం గా చూస్తున్నారు రాజీవ్ వాళ్ళు.

-- 2--

శంషాబాద్ విమానాశ్రయం లో దిగారు అర్జున్, శైలజ. వాళ్ళని చుట్టూ ముట్టిన మీడియా లోంచి, ఒక వైపు గా వెళ్ళాడు అర్జున్. అక్కడ ఆడ వేషం లో ఉన్నాడు రాజీవ్.

అతని వైపు వెళ్తూంటే, మీడియా ని కవర్ చేసింది శైలజ. మీసం తో ఆడ వేషం లో ఉన్న రాజీవ్ ని పట్టుకున్నాడు అర్జున్.

రాజీవ్: ఏమి లేదు రా, కళ్ళ జోడు నీకు లేదు కదా, కనబడుతుందో లేదో అని చిన్న test.

రాజీవ్: (తనని చిన్న గా కొట్ట బోతున్న అర్జున్ తో...) వద్దు రా మహా వీర! కొట్టద్దురా!

విమానాశ్రయం నించి బయటకి వచ్చిన అర్జున్ ని, తమ భుజాల మీద మొయ్యడం మొదలు పెట్టారు రాజీవ్ తో వచ్చిన అతని friends. పక్కగా శైలజ నడవడం మొదలు పెట్టింది.

-- (సమాప్తం) --

వల్లి - II

పండు: అమ్మయ్య, శుభ్భరం గా తినేశాం, ఇప్పుడు కాసేపు కునుకు తీస్తే సరి.

Watchman: (మధ్యాహ్నం ఒంటిగంటకి పార్కులో పడుకుంటున్న పండుని చూసి ...) అరె ఓయ్! ఏం చేస్తున్నావ్, పార్కు ఇప్పుడు క్లోజు తెల్సా.

పండు: (ఇటు వైపు తిరిగి ...) మనకెప్పుడూ ఒపెనే నెహె ...! (అటు తిరగబోతూ, మళ్ళీ ఒక సారి ఇటు తిరిగి ...) తాతా గుర్తుంచుకో, ఈ పండు పని మొదలెడితే ఏదయినా ఒపెనే, ... ఆ ... ఒపెనే

Watchman: (తనలో ఏదో చెప్పుకుంటున్న పండు నించి అటు వైపు తిరిగి) హయ్యో! ఎట్లాంటి వాల్లోస్తారో ఈ పార్కుకి!

Watchman వెళ్ళిపోయాడు.

-- 2 --
పండు: నన్నొదిలెయ్యండి నేను దొంగని కాదు. (పోలీసులతో దూరంగా ..., చేతిలో ఒక పర్సుతో ...)

పోలీసాడు: ఆగరా దొంగ వెధవా ...

పండు: (పరిగెడుతూ, పరిగెడుతూ రైల్వే స్టేషన్ లోకి వెళ్ళాడు ... అక్కడ ఏదో ఒక platform లో ఉన్న ఏదో ఒక ట్రైన్ ఎక్కి బతుకు జీవుడా అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు).

తీరా ఎక్కాక తెలిసింది, అది రాజస్తాన్ వెళ్ళేదని. 

For all those who doubt reality (did you watch Inception?), here is a treat to the eyes. These eerie paintings are from the era of Surrealism (having an oddly dreamy quality). Found these paintings today and wanted to share them with you.

Presenting, "The edge of reality".

   

అర్జునుడు - XI

    అర్జున్ కి ఇప్పుడు అంతా అర్ధం అవుతోంది. తాను మొదట బ్రహ్మశిరోనామకాస్త్రం ప్రయోగించడం, తర్వాత జరిగిన ఘోర విలయం, కన్యా కుబ్జం, అశ్వత్థామ ప్రయోగించిన బ్రహ్మాస్త్రానికి బలి అవ్వడం అతనికి ఇప్పుడు కళ్ళకి కట్టినట్టు కనిపిస్తోంది. ఇందాకా రాజ గురువు తన నుదుట విభూతి పూసినప్పుడు, ఇంకా మిగిలింది కూడా అర్ధం అయ్యింది తనకి. అసలు జరిగిందేమిటంటే,

    అర్జునుడు బ్రహ్మాస్త్రం ఉపసంహరించాక, కృష్ణుడి ద్వారా అశ్వత్థామ అదే అస్త్రం ప్రయోగించిన సంగతి తెలుసుకున్నాడు. తన వంశోద్ధారకుడు ఉన్న కన్యాకుబ్జం వైపు అది వెళ్తున్నట్టు తెలుసుకున్నాడు. అక్కడ ఉన్న బభ్రువాహనుని, ఉత్తరని సంరక్షించవలసినది గా ఆదేశించాడు. అసలే చాలా దుస్సాధ్యమైన పని కాబట్టి, దివ్య దృష్టి (video cameras అనుకోవచ్చు) తో బభ్రువాహనుని, మరియు ఉత్తరని చూస్తున్నాడు అర్జునుడు. చివరికి వారు రామాలయం చేరుకోవడం తో ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.

    ఆ మరునాడు, తిరిగి దివ్య దృష్టి తో చూస్తున్న అర్జునుడికి ఈ కింది దృశ్యాలు పొడగాట్టాయి.

-- 2 --

    బభ్రువాహనుడు మైకం లోంచి లేచాడు. ఎదురుగా ఉత్తర ఇంకా స్పృహతప్పి ఉంది. అల్లంత దూరాన ఒక శకటం తమ వైపుగా రావడం కనిపించింది అతనికి. "కృష్ణుడే పంపించి ఉంటాడు", అనుకున్నాడతను. "దేవుడా! బాధ భరించ లేకున్నాను, నన్ను ఎవరైనా చంపివేయండి! అయ్యో!", అతి బాధాకరమైన ఆర్తనాదం అతనికి వినిపించింది. వస్తున్న కన్నీళ్లను దిగమింగుకొని, తన విల్లంబులను సరి చేసుకున్నాడు. ఆ ధ్వని వచ్చే దిశగా బాణాన్ని సంధించి వదిలాడు. ఆ ఆర్తనాదం ఆగిపోయింది. కృష్ణుడి ఆజ్ఞ ప్రకారం ఎట్టి పరిస్థితులలోను ఆ ఆలయాన్ని దాటి నగరం దిశగా వెళ్ళరాదు, అందుకే కేవలం బాణాన్ని సంధించాడతాను. కాని ఇంకొంతసేపటికే, ఎన్నో వందల వేల గొంతుల ఆర్తనాదాలు వినిపించడం మొదలుపెట్టాయి. ఖిన్నుడయ్యాడు బభ్రువాహనుడు. ఈసారి వస్తున్న కన్నీళ్లను ఆపుకోవడం అతని వశం కాలేదు. 

    నగరం లో పరిస్థితి హృదయవిదారకంగా ఉంది. రాజమందిరం తో సహా అనేక ఆకాశహర్మ్యాలు నేలమట్టం అయ్యాయి. అన్ని ఇళ్ళు, వాహనాలు, అంగళ్లు, గుళ్ళు గోపురాలు అన్నీ, కొన్ని వేల ఏళ్ళ క్రితం వదిలేసినట్టు శిధిలమయ్యాయి. అక్కడక్కడ శవాలు లెక్కపెట్టలేనంత పడి ఉన్నాయి. కొనఊపిరి తో అక్కడక్కడా ఉన్న వాళ్ళైతే, నరకయాతన అనుభవిస్తున్నారు. వాళ్ళ ఒళ్ళంతా బొబ్బలెక్కి, కదలటానికి వీల్లేకుండా ఉన్నారు. కొందరికి కళ్ళమీద బొబ్బలేక్కితే, కొందరికి కనుగుడ్డు పైన బొబ్బలు. కళ్ళు ముయ్యలేక, తెరవలేక ఉంది వాళ్ళ పరిస్థితి. కొందరికి నాలుక పైన బొబ్బలు, ఇంకొందరికి నాసికారంధ్రాలలో. శ్వాస తీసుకుంటే ప్రాణం పోయేలా ఉంది పాపం. కాని చాలామందికి ఇక్కడ, అక్కడ అని కాక మొత్తం ఒళ్ళంతా బొబ్బలెక్కాయి.

    అక్కడ radiation effect శవాలపైన కూడా ఉంది. ఎవరి మృతకళేబరం ఎక్కడ ఉందో చెప్పడం అసాధ్యం. కనీసం ఇంకో వారం రోజుల తరువాత కాని, ఆ ప్రాంతం లోకి ప్రాణి అన్నది అడుగుపెట్టడం ప్రమాదకరం. ఈ లోపు అనాధ శవాలు మురిగిపోవడం తప్ప, ఎవరు చేసేది ఏమిలేదు. ఆ ప్రాంతం లో blast జరిగిన తర్వాత చెట్లపైన, గుట్టలపైన వాలిన పక్షులు కూడా, ప్రస్తుతం ఆ radiation బారిన పడ్డాయి. కొన్ని తమ రెక్కలని కూడదీసుకోలేక పోతున్నాయి. కొన్నిటికి కళ్ళు పోయాయి. భయానకంగా ఉంది అక్కడ పరిస్థితి. 

-- 3 --

     ఇదంతా దివ్యదృష్టి తో చూస్తున్న అర్జునుడు ఒక్క సారి కళ్ళు తిప్పుకున్నాడు (కళ్ళ ముందు project అయ్యి వస్తున్నాయి ఈ దృశ్యాలన్నీ). ఏదో గుర్తుకి వచ్చినట్టు మరొక్కసారి నగరం వైపు దృష్టి సారించాడు. కృష్ణుడు పంపిన రధం రావడం, అందులోనికి స్ప్రుహలోనికి వచ్చిన ఉత్తరని బభ్రువాహనుడు ఎక్కించడం కనిపించాయి. నిర్లిప్తంగా దివ్యదృష్టిని ముగించాడు అతను. తన మనవడు, పాండవ వంశాంకురం బ్రతికాడన్నదానికన్నా, ఈ విలయం తాలూకు బాధే అతనికి ఎక్కువగా ఉంది. ఐతే, వర్తమానాన్ని ఒక పెద్ద చిలుక ద్వారా తన అన్నగారు, ధర్మరాజుకి పంపించాడు. 

    రధాన్ని ఎక్కిన తరువాత, కొంతసేపటికి ఉత్తరకి నొప్పులు మొదలయ్యాయి. కన్యాకుబ్జం నించి అవధకి వెళ్ళే దారిలోనే, ఒక చిన్న పల్లెటూళ్లో ప్రసవాన్ని చెయ్యవలసి వచ్చింది. ఐతే, పుట్టినవాడు మృతశిశువు. కన్యాకుబ్జం లోని పెనుగండమైన radiation తప్పించుకోగలిగారు కాని, blast తరువాత వచ్చిన వేడికి పాపం ఆ పసికందు నిలబడలేకపోయాడు. ఐతే "ఏమిచేస్తాం, ఎలా రాసిపెట్టివుంటే అలా జరుగుతుంది", అనుకున్నాడు బభ్రువాహనుడు. ఐతే ఉత్తరకి ఈ విషయ౦ ఎలా చెప్పాలో అతనికి అర్ధం కాలేదు.

    సరిగ్గా అదే సమయానికి శ్రీ కృష్ణుడు, దేవతల వైద్యుడిని అక్కడికి వెళ్ళమని పురమాయించాడు. ఒక Space Ship లో దిగిన ధన్వంతరి, ఆ సమయానికి అక్కడ ప్రత్యక్షం అయ్యిన (Tele Presence) శ్రీ కృష్ణుడు, దేవతల చికిత్సావిధానాలను ఉపయోగించి ఆ బాలుడిని పునరుజ్జీవింపచేసారు. కృష్ణుడి చేత పరీక్షింపబడిన వాడు కాబట్టి, అతడిని పరీక్షిత్తు అని అనడం జరిగింది. ఉత్తరకి ఈ విషయం ఎలా చెప్పాల్ల్రా అనుకుంటున్న బభ్రువాహనుడు, కాస్త స్థిమితపడ్డాడు. మొత్తానికి దుర్యోధనుడి పన్నాగం పారలేదు.

-- 4 -- 

     ఎట్టకేలకి యుద్ధం ముగిసింది. పైకి ఎంత గాంభీర్యంగా కనిపించినా, అందరికీ ఏదో ఒక వెలితి. తనకి విద్యనేర్పిన గురుదేవుల చిత్రపటాలకి ప్రణమిల్లినప్పుడల్లా, అర్జునుడి చేతులు వణికేవి. ద్రవుపదీ దేవిని కళ్ళల్లో కళ్ళుపెట్టి చూడలేకపోతున్నాడు అర్జునుడు. ఎందుకో ఆమె చేసిన ప్రతిజ్ఞలూ, ఆమెకోసం తాము చేసిన ఆనలూ నచ్చటం లేదు అతనికి. భీముడు బాగానే ఉన్నట్టున్నాడు, ఎందుకో ఈ మధ్య సురాపానాన్ని ఎక్కువగా చేస్తున్నాడనిపిస్తోంది. నకుల సహదేవులు, ఎక్కువగా కనిపించడం లేదు. అన్నగారు, ధర్మరాజు కూడా బాగానే ఉన్నాడు. ఆ మధ్య ధర్మజుని మందిరం లోనికి ఒకసారి వెళ్ళాడు అర్జునుడు, అంతా ఇదివరకటి లాగానే ఉంది, పాచికల మంటపం మటుకు గట్టి తెరలు వేసిఉంది.

    ఈ మధ్యలో శ్రీ కృష్ణుడు విచ్చేయడం జరిగింది. ఆ సందర్భం గా తన తమ్ముళ్ళందరినీ పిలిచి సమావేశం ఏర్పాటు చేసాడు ధర్మరాజు. ఆ సందర్భంగా కృష్ణుడు, కలి ప్రవేశ౦ జరిగిన సందర్భంగా భూమి మీద దేవతల ప్రమేయం (involvement) తక్కువగా ఉంటుందని, తను కూడా భూమిని విడిచి వెళ్ళిపోతానని, విష్ణువులో ఐక్యం అయిపోతానని చెప్పడం జరిగింది. పాండవులు దేవపుత్రులైనందువల్ల, చాల కాలం బ్రతుకుతారని, అందువల్ల విషయలోలురు కాకుండా ముక్తికోసం మాత్రమే ప్రయత్నించమని కూడా ప్రవచించాడు కృష్ణుడు. ఆ మాట విన్న ధర్మరాజు, మామూలు మనుషుల్లాగ, కొన్ని సంవత్సరాలు మాత్రమే జీవిస్తామని, ఆ పైన మోక్ష సాధన కోసమే ప్రయత్నిస్తామని మాట ఇచ్చాడు. కృష్ణుడికి వీడుకోలు పలికి, అందరూ తమ తమ పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు.

    ఎందరు మరచిపోయినా, మరచిపోయేందుకు ప్రయత్నించినా, అర్జునుడికి మాత్రం కన్యాకుబ్జానికి జరిగిన సంఘటన మరపురావడం లేదు. దానికి పరిష్కారాన్ని ఆలోచించాడు, అతడు. అందుకే ఒక రోజు, ఒక పదిమంది ఋషీవల్యులను పిలిపించాడు. వాళ్ళ సహాయంతో, అణ్వస్త్రాలకు విరుగుడు ఆలోచించాలనుకున్నాడు. ప్రపంచంలో ఏ ప్రదేశం కూడా, ఇక ముందెన్నడూ ఇటువంటి మహమ్మారి బారిన పడకూడదని అతని ఆశయం. మనుషులకు ఎప్పుడైనాసరే, కీడు చెయ్యగల లోహ/అణు/పరమాణు/plastic వస్తువులన్నింటినీ నశింపచెయ్యగల విరుగుడు కనిపెట్టమని వారిని ఆదేశించాడు. పర్యావరణ సమతుల్యతకి, ప్రాణి ప్రపంచమే (Through genetic engineering) సరైనదని దేవతలు చెప్పడం అతనికి గుర్తుంది.

     అనుకున్నట్టుగానే, ఋషులు 5 సంవత్సరాలు శ్రమించి, విరుగుడు తయారుచేసారు. అది ఒక Bacteria. దానిని ప్రాణి సంబంధితం (Organic) కాని వస్తువు దేనిపైన ఐనా వదిలితే, క్షణాలలో దానిని తిని, హాని కలుగజెయ్యని వాయురూపం లో విడిచిపెడుతుంది. చూసే కళ్ళకి అక్కడున్న వస్తువు క్షణాలలో మాయం అయ్యినట్టు అనిపిస్తుంది. ఐతే దానిని పర్యావరణం లోనికి వదిలేముందు, ఎక్కడైనా ఒక జనావాసం లేని ప్రదేశంలో పరీక్షించాలి (Field testing). అందుకే, దానికి ధాన్య కటకం నించి సముద్రంలో 180 యోజనాలు (సుమారు 3500 KM) దూరంలోఉన్న ఒక నిర్మానుష్యమైన దీవిని ఎంచుకున్నారు.

    ఆ bacteria నీటి temperature/తేమ లో మాత్రమే మనగలదు. ఐతే, ప్రాణి సంబంధితం కాని వస్తువు ఉన్నంత వరకూ భూమి పైన అయినా దానిని తిని జీవించగలదు. ఆ తరువాత మాత్రం నేల పైన జీవించలేదు. దీవి చుట్టూ నీటిలో ఒక మోస్తరు మందపాటి గొడుగు మాదిరిగా ఉంటుంది, అంతే. జాగ్రత్తగా దానిని తీసుకుని ఆ దీవి లోనికి ప్రవేశించారు, అర్జునుడితో పాటు మునులు, కొందరు పనివాళ్ళు. పరిస్థితులను చూసి, దానిని విడిచిపెట్టారు మునులు. వారి మాట మీద ఆ రాత్రి అక్కడే నిద్ర చేసి, తరువాతి రోజు బయలుదేరడానికి నిశ్చయించారు. 

    ఐతే, విధి రాతని ఎవ్వరూ మార్చలేరు. ఆ రోజు అక్కడ చేసిన ప్రయోగం వికటించింది. చిన్న చిన్న పురుగులను తినే, ఒక చెట్టు (లక్షల సంవత్సరాల క్రితం ఉండేది, ఇప్పుడు అంతరించిపోయింది), మనుషులని తినేదిగా మారిపోయింది. దాని శాఖలనించి అతి కష్టం మీద బయటపడ్డారు మునులూ, పనివాళ్ళు. ఈ విషయం తెలుసుకొన్న అర్జునుడు, ఇంక ఈ ప్రయోగాలను ఆపు చెయ్యమని ఆదేశించాడు. మరునాడు తెల్లవారుతూనే, అక్కడినించి పయనమయ్యారు వాళ్ళు. 

    రోజులు గడిచాయి. నెలలు గడిచాయి, నెలలు సంవత్సరాలయ్యాయి. అర్జునుడికి, ఇంకొకసారి ప్రయత్నించే వీలు చిక్కలేదు, ఈ లోపున అన్నగారు చెప్పినట్టు అశ్వమేధాలు, అన్ని చేస్తూనే వున్నాడు. ఇలా చూస్తుండగానే, అన్న గారు శ్రీ కృష్ణుడికి మాట ఇచ్చిన కాలం గడిచిపోయింది. చక్రవర్తి యుధిష్ఠిరుని ఆజ్ఞ మీద, అర్జునుడికి కూడా ఆయనని అనుసరించి మహాప్రస్తానం సాగించక తప్పలేదు. ఏమి చేస్తాం, కోరికలు తీరకపోతే మరుజన్మ ఉంటుందని, ఉండాలని తెలుసు, మోక్షసాధన యందు మనసు లగ్నం కాదని తెలుసు, కాని దేవతలకు ఇచ్చిన మాట తప్పడం ఇష్టం లేదు. అంతా ఆ కృష్ణ పరమాత్ముడే చూసుకుంటాడు.

-- (సశేషం) -- 

అర్జునుడు - X

    అర్జున్ కళ్ళు తెరిచి చూసాడు. నిద్ర నించి అప్పుడే లేచిన తనకి, పక్కనే పడుకున్న శైలజ కనిపించింది. తన కళ్ళల్లో నీళ్ళని తనకి తెలియకుండానే తుడుచుకున్నాడు అర్జున్. అర్జునా! కేక మళ్ళీ వినిపించింది. సందేహం లేదు, రాజ గురువుది, ఆ కేక. ఈ లోపులో ఒక బాణం రివ్వున ఎగసి, తన వెనుక  ఉన్న గోడకి గుచ్చుకుంది. శైలజ దిగ్గున లేచింది.

    కత్తి, డాలు తో, యోధుని get-up  లో బయటికి వచ్చాడు అర్జున్. కోట గోడల దగ్గర, ద్వారం వద్ద ఉన్న సైనికులు బాణాల కి మరణించారు. ఎదురుగా చెక్క మరియు రాతి weapons  తో ఉన్నారు, ఫిలిప్పీన్స్ సైనికులు. పున్నమి చంద్రుని వెలుగులో, ఎత్తైన ఆ కోట నించి  బాణాలని తప్పిస్తూ, కిందకి దిగుతూ వస్తున్నాడు అర్జున్.

    వస్తూనే, తన కత్తి వేటుకి ఇద్దరిని చంపాడు అర్జున్. ఇంకా సైనికులు చాల మంది ఉన్నారు. ఫిలిప్పీన్స్ సైనికులని చంపుతూ వస్తున్నాడు అర్జున్. అప్పటికే చాలా మంది దీవి లోని వాళ్ళు చనిపోయారు నిద్ర లో ఉన్న వాళ్ళని అలాగే చంపేశారు వచ్చిన సైనికులు. చిన్న పెద్ద ముసలి ముతక తేడా లేకుండా అందరూ ఊచ కోత అయిపోయారు.

    మనసు నిండా బాధతో, అందరినీ తన కత్తికి ఎరగా వేస్తున్నాడు అర్జున్. అంతా అయిపొయింది. రాజ గురువు తో  సహా అందరూ, ఆ సైనికుల బాణాలకి బలి అయ్యారు. దీనికితోడు, రాజ గురువు తపోశక్తికి ఇంత కాలం ఆగిన, ఆ మాంసం తినే చెట్టు, ఇంకా చనిపోయిన వాళ్ళ bodies ని లోపలకి లాక్కుంటోంది. ఇంకెంతో సమయం ఆ దీవిలో ఉండటం మంచిది కాదు.

    అందరినీ చంపిన అర్జున్ కాలిని ఎవరో పట్టుకున్నారు. పడిపోబోయి నిలదొక్కు కున్న, అర్జున్ వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. అది రాజ గురువు చెయ్యి. కోన ఊపిరితో ఉన్న అతను, అర్జున్ సహాయంతో కొద్ది గా లేచాడు. అర్జున్ కళ్ళల్లో నీళ్ళు. ఆ దీవి ప్రజానీకాన్ని తన వారుగా చూసాడు అర్జున్, తను చెయ్యగలి గింది చేసాడు, కాని ఈ రోజు తనంటే ప్రేమ చూపిన ఇక్కడి వాళ్ళు ఒక్కరూ మిగల లేదు. పల్లె జనం అమాయకత్వం, తన మీద వాళ్ళ నమ్మకం అన్నీ వమ్మయి పోయాయి ఈ రోజు.

    చూస్తుండ గానే, అర్జున్ నుదుటి మీద, విభూతి, తన చేతిలోనిది పెట్టాడు రాజ గురువు. ఏదో మంత్రాలు చదువుతున్నాడు, పెట్ట గానే అర్జున్ కి ఎదో కరెంటు ఒంట్లో ప్రవహించినట్టు అయ్యింది. వెనక్కి పడిపోయాడు అర్జున్. రాజ గురువు ఆఖరి శ్వాస విడిచాడు.

- 2 -
    కొంత సేపటికి అర్జున్ లేచాడు. తీవ్రమైన వాన పడుతోంది. అర్జున్ లేవ గానే ఆగిపోయింది. అర్జున్ పైకి లేచాడు. తల కొంచెం నెప్పి గా ఉంది తల పట్టుకున్నాడు. వాన వెలవడం తోనే, మాంసం తినే చెట్టు కొమ్మలు మళ్ళీ విరుచుకు పడుతున్నాయి. మిగిలిన శవాలని అవి లాక్కుంటున్నాయి . అర్జున్, ఊగుతూ తల పట్టుకుని నడుస్తున్నాడు.

"శైలజ, కరక్టే, శైలజ", ఎలా ఉందొ ఏమిటో. ఎదో trance లో ఉన్నట్టుగా పరిగెడుతూ కోట మెట్లు ఎక్కుతున్నాడు అర్జున్.

- 3 -
    కొంత సేపటికి స్పృహ కోల్పోయిన శైలజ ని రెండు చేతులతో పట్టుకుని, కిందకి వచ్చాడు అర్జున్. అర్జున్ పరిగెడుతున్నాడు, తపోశక్తి కా అన్నట్టు, అతని దగ్గరికి వస్తే కాలిపోతున్నాయి ఆ కొమ్మలు. దీవి వదలి పోవాలి, ఇంక తప్పదు. ఈ మొక్కలు రాజ గురువు చావుతోటే బలం పుంజుకుంటున్నాయి. దీవి వదలి శైలజ తో పరిగెడుతున్న అర్జున్ వెనుకగా ఆ దీవి మొత్తం ఆక్రమించు కుంటున్నాయి ఆ మొక్కలు. అన్ని ఇళ్ళల్లోను, దీపాలు ఆరి పోతున్నాయి

    ఫిలిప్పీన్స్ సైనికులు వచ్చిన చెక్క బోట్లలో ఒక దానిని తీసుకున్నాడు అర్జున్. శైలజ ని ఆ అర్ధ రాత్రి ఎక్కించుకుని ఆ బోటు నడుపుతూ వెళ్ళాడు అర్జున్. కొంత దూరం వెళ్ళిన అర్జున్ కి కనిపించింది, దీవి లో తన ఎత్తైన కోటలోని దీపం చివరి గా ఆరిపోవడం. దీవి అంతటినీ ఆక్రమించాయి ఆ మాంసం తినే మొక్కలు. వాటి ధాటికి, దీవిలోని బాక్టీరియా సైతం అంతరించింది. మిగతా ప్రపంచం లో కొన్ని లక్షల సంవత్సరాల క్రితం అంతరించిన ఆ మొక్క ఆ దీవి లోని బాక్టీరియా ని నాశనం చేసింది.

- 4 -
    అక్కడికి కాస్త దూరం లో ఉన్న ఒక దీవి మీదకి వెళ్లారు వీళ్ళు.

- 5 -
    ఆ బిల్డింగ్ అంతా కోలాహలం గా ఉంది. లోపల మిలిటరీ దుస్తులు ధరించిన చాలా మంది మగ వాళ్ళు, గౌన్లతో ఉన్న ఆడ వాళ్ళు ఉన్నారు. ఏదో పార్టీ లా ఉంది. ఫిలిప్పీన్స్ అధ్యక్షుడు, రఘునాథ్, సొన్వక్ అందరూ ఉన్నారు. అధ్యక్షుడు రఘునాథ్ ని అందరికీ చూపిస్తున్నాడు. రఘునాథ్ జోక్స్ వేస్తూ అందరితో మాట్లాడుతున్నాడు కాసువల్ గా.

    మొత్తానికి ఈ టెక్నాలజీ (ఆన్వస్త్రాలని నాశనం చేసే వైరస్) ని చాలా ఎక్కువ మొత్తానికి రష్యా దేశానికి అమ్మడానికి నిశ్చయించారు. అందుకు కొనుక్కునే delegates, రష్యా వాళ్ళు, రష్యన్ ఆర్మీ కి చెందిన, ఉన్నత మిలిటరీ ఆఫీసర్ గోర్ స్కీ.  అక్కడే ఉన్నారు. దీనంతటికీ మూలం రఘునాథ్ కాబట్టి అతనికి, "King's gallantry Award", ఫిలిప్పీన్స్ దేశం లోనే గొప్పదైన మెడల్ ఇస్తున్నారు. అందుకే ఈ పార్టీ.

    చివరికి ఆ మెడల్ ఇచ్చే టైం వచ్చింది. Announcement, మధ్యలో "Mr. రఘునాథ్" అని వినిపించడంతో, అందరూ చప్పట్లు కొట్టారు. రఘునాథ్ నవ్వుతూ dais మీదకి ఎక్కాడు. ఫిలిప్పీన్స్ అధ్యక్షుడు, రఘునాథ్ ని కావలించుకుని, గోల్డ్ మెడల్ వేసాడు.

అధ్యక్షుడు: (మైక్ దగ్గరగా) ఫిలిప్పీన్స్, నెంబర్ 1... (చెయ్యి పైకెత్తాడు, జై కొడుతున్నట్టు. అందరూ స్రుతి కలిపారు. తర్వాత చిన్న నిశ్శబ్దం).

ఆ నిశ్శబ్దం లో అందరూ రఘునాథ్ కేసు చూస్తున్నారు.

రఘునాథ్: To Philippines, (Toast చేస్తున్నట్టు, తన చేతిలోని వైన్ గ్లాస్ పైకెత్తి తాగాడు, అందరూ అదే చేశారు).

రఘునాథ్: (స్పీచ్ కంటిన్యూ చేస్తూ) చాలా మంది అడుగుతూ ఉంటారు, ఇండియా మీ దేశం కదా అని, కాని నేను పుట్టింది ఇండియా అయినా, నాకు తిండి పెట్టింది ఫిలిప్పీన్స్. ఇండియా నా దేశం కాదు, నిజానికి ఫిలిప్పీన్స్ కూడా నా దేశం కాదు. (అధ్యక్షుడితో సహా అందరికీ కళ్ళు తిరుగుతున్నట్టు ఉన్నాయి ...).

రఘునాథ్: (టోన్ పెంచి), ఎవడు చెప్పాడ్రా ఫిలిప్పీన్స్ నంబర్.1 అని, (అందరికి ఒళ్ళు నీలం గా మారడం మొదలైంది ...) ఇప్పుడు మన దగ్గరే కొంటారు, రేపు మనల్ని బతక నివ్వరు, అదే పెట్టి మననే కొడతారు (చావు బతుకుల మధ్య ఉన్న గోర్స్కి ని చూపిస్తూ అన్నాడు). అయినా ప్రపంచ దేశాల మధ్య శాంతి ఒక బూటకం, అది ఉండదు, ఉన్నా నేను ఉండనివ్వను.

రఘునాథ్: ఫిలిప్పీన్స్ నెంబర్ 1 యేరా, నెంబర్ 1 యే. కాని ఆ నంబర్ 1 దేశానికి, రాజు ఎవరో తెలుసా, నేను. (తన కేసి చూపిస్తూ, వేలుతో ...). (Dais  దిగుతూ, మళ్ళీ తనే, ఇది నంబర్ వన్నె, కాని మిగతా వన్నీ జీరోస్, అంతే.) విష ప్రయోగం తో చాలా మటుకు ఫిలిప్పీన్ జనరల్స్ ని చంపి, గద్దెనెక్కాడు రఘునాథ్.

- 6 -
    ఆ దీవిలో ఒకరి సహాయంతో శైలజ ని డాక్టర్ దగ్గరికి తీసుకు వెళ్ళాడు అర్జున్. ఐప్పుడు శైలజకి బాగానే ఉంది, పడుకుని మాట్లాడుతోంది, స్పృహ లోకి వచ్చింది. మళ్ళీ వాన మొదలైంది. డాక్టర్ తో upstairs లో శైలజని ఉంచి, మందుల కోసం కిందకి దిగాడు అర్జున్. అప్పుడే టీవీ లో ఏదో వస్తోంది. టీవీ లో రఘునాథ్...

రఘునాథ్: I am the new dictator of Philippines, నేను ఫిలిప్పీన్స్ దేశానికి కొత్త రాజుని. ఫిలిప్పీన్స్ కే కాదు, ఈ యావత్ ప్రపంచానికి నేనే రాజుని. నా మాట విని, నేను చెప్పిన డబ్బు ఇవ్వడానికి ప్రపంచ దేశాలు అన్నీ రెడీ అవ్వండి. లేదా మీ దేశం లో ఒక్క ప్రాణి కూడా మిగలదు, ఈ రాత్రికి శాంపిల్ గా నాలుగు దేశాలని నాశనం చేస్తున్నాం, అవి ఏమిటి అనేది ఇంకో గంట లో మీకు తెలియబోతోంది. (Communication cut అయ్యింది).

ఇది వింటున్న అర్జున్ తో ఒక ఫిలిప్పీన్స్ దేశస్తుడు, ఆ టీవీ దగ్గరి వాడు,

ఫిలిప్పీన్స్ వాడు: ఇతనే మా కొత్త పాలకుడు, ఇతని పేరు రఘునాథ్. పిచ్చివాడు, అమెరికా లాంటి పెద్ద పెద్ద దేశాలపై కయ్యానికి కాలు దువ్వుతున్నాడు. ఇతనితో పాటు, మా దేశం నాశనం అవుతుందేమోనని భయం గా ఉంది. (భయం కూడిన కళ్ళతో అన్నాడు)

ఇది విన్న అర్జున్ వెంటనే, పరుగు పెట్టి, సముద్రం వేపు వెళ్ళాడు. ఒక్క ఉదుటన సముద్రం లో దూకి, ఈత కొట్టడం మొదలు పెట్టాడు.

- (సశేషం) -

చంద్ర స్పర్శ - II

        రఘుపతి కి ఇంటి నించి ఫోన్ వచ్చింది.

రఘుపతి భార్య: ఏమండి, ఇవాళ మీ పుట్టిన రోజు మరిచిపోయారా?

రఘుపతి: (తల మీద చేతితో రాస్తూ ...) అరె, పని హడావిడిలో మర్చిపోయాను.

భార్య: మీరు మర్చి పోతారని నాకు తెలుసండి. అందుకే ఆంజనేయుడి ప్రసాదం, తాయెత్తు బాగ్ లో ఉంచాను. తీసుకుని, చేతికి కట్టుకొండే? (చెప్పింది)

రఘుపతి: రాజీ, నాకివన్నీ ఇష్టం ఉండవని నీకు తెలుసు కదరా. ఆంజనేయ స్వామి ప్రసాదం అంటే ఒకే, ఇంకా ఈ తాయెత్తు లేమిటి, చిన్న పిల్లల్లాగా?

భార్య: కట్టుకోండి లేదంటే నామీద ఒట్టే. (చెప్పేసింది).

రఘుపతి: నీకు నామీద ఉన్న concern  కి ఒకే అనుకో, కానీ, ఈ జాతకాలు, తాయెత్తులు, నాకు ఇష్టం ఉండవు నీకు తెలిసినదే కదా.

భార్య: మీదంతా వితండ వాదం. అయినా, ఎక్కడెక్కడో ఉంటారు, ఏవేవో కేసులంటారు, మన జాగ్రత్త లో మనం ఉండాలి కదండీ.

రఘుపతి: అంటే ఇప్పుడు ఏమిటి రాజీ, నా revolver నాకు హెల్ప్ చెయ్యదా ఏమిటి, నా ట్రైనింగ్ నా చదువు అన్నీ ... (ఇంకా ఏదో చెప్తున్నాడు).

భార్య: అబ్బ ఊరుకోండి. అయినా చెప్పిన జాతకం లో ఎన్ని జరిగాయి మనకి, అన్నీ మర్చిపోయారా.

రఘుపతి: (నిట్టూరుస్తూ...) అంటే, ఏమిటి, ఈ తాయెత్తు నేను కట్టుకోవాలి, అంతే కదా! ఓకే (కట్టుకుంటూ)

భార్య: Good boy!

రఘుపతి: నీకోసమే కట్టుకున్నాను రా, అయినా మన ఫ్యూచర్ మనకే తెలియదు ఇంకా ఎవడికో ఎలా తెలుస్తుంది చెప్పు!

- 2 - 

వల్లి (పిచ్చి, ప్రేమ, కథ)

టీవీ 19 న్యూస్ లో వస్తోంది. Live గా అవార్డ్ ల హాల్ ముందు నించి కవర్ చేస్తున్నారు.

టీవీ 19: జానపద కళా ప్రపూర్ణ, జానపద కథల సామ్రాట్, గోల్డెన్ హాండ్ "సాహితి వర్మ" గారు, ఇప్పుడే వస్తున్నారు. ఆయన కారు బంజారా హిల్స్ దాటిందని ఇప్పుడే అందిన వార్త. కేంద్ర ప్రభుత్వం ఇచ్చే పద్మ శ్రీ అవార్డ్ కి, ఆయన ఎంపిక అవ్వడం ముదావహం. ఈ లోపులోనే ఆయన రాసిన కథకి, ఎనిమిది నంది అవార్డులు రావడం నిజంగా, గొప్ప విషయం. ఈ విషయం పైన మీ కామెంట్స్ ఏమిటి? (స్టూడియో కి కాలు transfer  చేస్తూ అంది ...)

స్టూడియో: నిజంగా, మన తెలుగు కథల్లో మనదనేది, తగ్గిపోతోంది, ఇప్పుడు పరిస్థితి ప్రకారం చూస్తె, అసలు తెలుగు కథలు తెలుగు లాగానే ఉండటం లేదు. అటువంటి సమయం లో, మళ్ళీ ఆ పాత "కత్తి కాంతారావు" ని తెర మీద ఆవిష్కరించడం అనేది, చాలా గొప్ప విషయం. దాంతో పాటుగా, మంచి viewership, మంచి అవార్డులు ఒకే సారి, ఆ..., కొట్టెయ్యడం అనేది, చాలా గొప్ప విషయం. నిజంగా వర్మ గారు, మన తెలుగు వాడని చెప్పుకోవడానికి నేను చాలా గర్వ పడుతున్నాను.

-- 2 --

టీవీ 19: అలాగే ఇప్పుడు వర్మ గారు వచ్చేసారు. ఆయననే అడుగుదాం. (కారు దిగిన వర్మ తో ...)

టీవీ 19: వర్మ గారు, "what is your secret of success?"

వర్మ: నవ్వుతూ, మా అమ్మా నాన్నల ఆశీర్వాదం, తెలుగు ప్రజల ఆకాంక్ష, (ఈ మాట వింటూనే అక్కడ ఒక పెద్ద roar  వినిపించింది), నా నిరంతర ఆపేక్ష (ముగించాడు).

టీవీ 19: (ఇంక ముగిస్తూ) చూసారు కదండీ, ఇది మన తెలుగు ముద్దు బిడ్డ వర్మ గారి అంతరంగం. చూస్తూనే ఉండండి టీవీ 19, మీ ఫేవరెట్ న్యూస్ చానల్.

-- 3 --

అవార్డులు అయ్యాక, జనాల హర్ష ధ్వానాల మధ్య, కారు ఎక్కి కూర్చున్నాడు వర్మ. కారులో ఉన్నాడు మామ, తనకి వరసకి మామయ్య అవుతాడు. నేనే తెచ్చి ఇంట్లో పెట్టుకున్నాను అని, అందరితోటి చెబుతాడు వర్మ. కానీ, అవకాశాల కోసమని హైదరాబాద్ వచ్చిన మామని ఒక ఘోస్ట్ రైటరు గా, ఉపయోగించుకుంటున్నాడని ఎవరికీ తెలియదు. ఇందాకా చెప్పిన "ఆ తెలుగు ప్రజల ఆకాంక్ష" డయలాగు కూడా మామ రాసిందే. ఎప్పుడు అదో నవ్వు నవ్వుతూ ఉంటాడు మామ,  టీవీ వాళ్లకి కూడా ఇదే చెప్తాడు వర్మ.

వర్మ: చంపేస్తున్నారు, చూసావు కదా. (చేతి వేళ్ళు దగ్గరగా పెట్టి, అక్షింతలు వేస్తున్నట్టు) అతి చిన్న వయసులోనే పద్మశ్రీ సంపాదించిన వర్మ గారు (నవ్వుతున్నాడు. ఒకింత గొప్పగా నవ్వుతున్నాడు. మామ కూడా అదో రకం గా నవ్వుతున్నాడు)

వర్మ సంపాదించిన ఆస్తి, ఒక 1000 కోట్లు ఉంటుందని తెలిసిన వాళ్ళు అంటారు, కాని నిజం ఏమిటో ఎవరికీ తెలియదు. అతనికి చాలా మంది ఘోస్ట్ రైటర్స్ ఉన్నారని, అన్నారు కొందరు, కాని ఎవరికీ ఆధారాలు దొరక లేదు.
అతనికి అంత సీను లేదని అన్న వాళ్ళూ ఉన్నారు, వాళ్ళు చివరికి ఇండస్ట్రీ లో బేరాలు లేక ఇంటికి పోవాల్సి వచ్చింది. మొత్తానికి అతని సీక్రెట్ ఏమిటో ఎవరికీ తెలియదనే చెప్పాలి.

-- 4 --

కారు లో అందరూ నవ్వుతున్నారు. వర్మ అయితే చాలా నవ్వుతున్నాడు, మామ నవ్వు షరా మామూలే. ఇంతలో వర్మ ఫోను రింగు అవుతోంది. వర్మ ఫోను తీసాడు.

వర్మ: (నవ్వు గొంతు తోటి) హలో...!

అవతలి వైపు: నాకు నీ సీక్రెట్ తెలుసు.

అది వింటూనే వర్మ మొహంలో రంగులు మారాయి.

వర్మ: (మరొక్క సారి కన్ఫర్మ్ చేసుకుందామని) హలో, హలో!

అవతలి వైపు: నాకు నీ రహస్యం తెలుసు,

వర్మ: ఏమిటి నువ్వు మాట్లాడు తున్నది ఏమి అర్ధం కావటం లే... (పక్కనే ఉన్న మామ కేసి చూస్తూ, ఎవరికీ తెలియకూడదని లో- వాయిస్ లో ...)

వర్మ పూర్తి చేసే ముందే అవతలి వైపు నించి,

అవతలి వైపు: ఒక అమ్మాయి. ఒకే ఒక అమ్మాయి. ఒక అమ్మాయి, పేరు చెప్పనా! ఆ?

వర్మ: (ఈ సారి గట్టి గొంతు తోటి) వద్దు.

అవతలి వైపు: అలా రా దారికి. నేను చెప్పిన చోట, చెప్పినప్పుడు కాలు, అంటే, ఓకేనా!

వర్మ: ఓకే!

అవతలి వైపు: (ఎదో చెప్పాడు)... ఇప్పుడు ఫోన్ పెట్టేయ్, ఒకే!


వర్మ: ఓకే!

మామ ఎప్పటిలా నవ్వుతూనే ఉన్నాడు, వర్మ మొహం లోనే నవ్వు లేదు. ఎలాగో ఇంటికి చేరాడు వర్మ.

(సశేషం)

చంద్ర స్పర్శ - I

    నిశ్శబ్ద నిశీధి లో, ఒక శిల ఆకాశాన్ని చీల్చుకుంటూ నేల మీద పడింది. అది ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని దేవరకొండ గ్రామం.  నిశ్శబ్దం గా ఆ శిల ఆ రాత్రి పడటం, ఎవరూ గమనించలేదు. అప్పుడు సమయం అర్ధ రాత్రి  పన్నెండు కావస్తోంది. అది చంద్ర శిల. చంద్రుడి ఉపరితలం నించి వచ్చినది కాదు, చంద్రుని అంతర్భాగం లోనిది, లేత నీలి రంగులో ప్రకాశిస్తోంది అది.

    ఆ పక్కనే ఒక పూరి గుడిసె ఉంది, అందులో నించి ఒక  చిన్న పిల్లవాడు (8 years  ఉంటాయి).  నిద్ర కళ్ళతో బయటకి వచ్చాడు ఆవులించుకుంటూ. ఇంటి గోడ వైపుగా తిరిగి, ఒంటేలుకి వెళ్తున్నాడు. నిశ్చలమైన ఆ రాత్రిలో, కీచురాళ్ళ అరుపులు తప్ప అక్కడ శబ్దం లేదు. ఒంటేలు, గోడ  మీద పడి, వంకరలు తిరుగుతూ, నేల మీద వెళ్తోంది.

    సడన్ గా ఆ పిల్లవాడి కళ్ళు ఎర్రబారాయి. ఇతని వెనుక దూరం లో ఉన్న ఆ శిల, గాలిలో కొంచెం ఎత్తులో ఎగురుతున్నట్టు నిలబడి ఉంది. సరిగ్గా ప్రకాశిస్తున్న చంద్రుడు, అటు వైపు కనిపించాడు. ఆ శిల నించి కరెంటు లాగా వస్తోంది, నేల మీదకి. సరిగ్గా ఆ కింద నించే వెళ్తోంది, ఇతని ఒంటేలు.

    మారు మాట్లాడకుండా అతడు, జిప్ క్లోజ్ చేసుకుని ఇంట్లోకి దూరాడు. చిన్న నవ్వు కనిపిస్తోంది అతని మొహంలో.

-- 2 --

    తెల్లవారింది, ఈ రోజు దశమి, విజయ దశమి, దసరా రోజు. ఈ వూరి వారికి చాలా special  ఈ రోజు. ఊళ్ళో సగం మంది ఎవరితోనూ మాట్లాడటం లేదు అట.వాళ్ళందరూ secret  గా ఏదో చేస్తున్నారని, కొంతమంది అనుకుంటున్నారు, ఛలోక్తి గా. అయితే వాళ్ళ కళ్ళు ఎర్రబడటం, ఎవరూ గమనించ లేదు అనుకుంటా.

    మెల్లగా సాయం సమయం అవుతోంది, ప్రపంచం నిద్ర పోవటానికి  సిద్ధం అవుతోంది. ఆ పల్లెలో ఇంకా తెల్లవారినట్లే ఉంది. అందరూ, లేచే ఉన్నారు. అక్కడక్కడా మీటింగులు జరుగుతున్నాయి. వాటిల్లో, కర్రలతో ఎలా కొట్టుకోవాలో ఆలోచిస్తున్నారు. అవును మరి, ఇది దేవరకొండ. ప్రతి సంవత్సరం ఇక్కడ, విజయ దశమి నాడు, ఈ వూరి వాళ్ళు పక్క వూరి జనాలు కర్రలతో కొట్టుకునే ప్రదేశం ఇది.

-- 3 --
అప్పుడు సమయం రాత్రి ఒంటి గంట. అంబులెన్సుల మోతతో ఆ ప్రదేశం మార్మోగి పోతోంది. బుర్రలు పగిలి రక్తాలతో ఉన్నారు, ఆ పక్క ఊరి వాళ్ళు. దేవర కొండ జనాలు, పక్క ఊరి వారిని చితక కొట్టారట. చిన్న పిల్లలూ, పెద్దలూ అందరూ పాల్గోన్నారు, దేవరకొండ తరపున. ఇది విచిత్రమే అయినా ఒక్క పిల్ల వాడికి కూడా దెబ్బలు తగలలేదు, విచిత్రం గా.

పోలీసులు గన్ లతో ఉన్నారు. దేవర కొండ వాళ్ళు అందరినీ, పట్టుకుని, జీపుల్లో ఎక్కిస్తున్నారు. అందరూ స్వచ్చందం గానే ఎక్కుతున్నారు జీపులు. ఈ రాత్రికి, దగ్గరలోని ఒక ఊళ్ళో పోలీసు స్టేషన్ లో పెట్టారు, రేపు పొద్దున్న కర్నూలుకి తరలిస్తారట.

కొంత సేపటికి, అక్కడ చెవిలో నులుముకుంటూ ఒక పోలీసు వచ్చాడు, అతడిని చూసి అందరూ సాల్యూట్ చేస్తున్నారు. కళ్ళతోనే పుచ్చుకుంటూ, నడుస్తున్నాడు అతను. మూడు షర్టు బటన్ల ని తీసేసి, గుట్కా నములుతూ,  చాలా రఫ్ గా ఉన్నాడు. వీళ్ళందరినీ చూస్తూ, పనులని చూస్తున్నాడు అతను.

ఎందుకో నవ్వుతూ జీపు ఎక్కుతున్నఒకడి కాలరు పట్టుకున్నాడు పోలీసు. వాడికి ఎడా పెడా రెండు ఇచ్చాడు, అయినా వాడు నవ్వు ఆపలేదు. ఈ సారి మూతి మీద ఇచ్చాడు, అయినా ఆపలేదు వాడు. "పిచ్చేమో సార్ " వెనకాల కానిస్టేబులు అన్నాడు.

పోలీసు: (నోట్లో రక్తం కారుతున్న వాడిని చూసి) లేదు లేదు, ఉత్త acting. నాలుగు తగిలిస్తే వెంటనే కక్కుతారు నిజం. (హాండ్స్ ఫోల్డు చేసుకుంటూ అన్నాడు).

వాడు మాత్రం, జీపెక్కి నవ్వుతూనే కూర్చున్నాడు. వాడి పళ్ళు, రక్తం తో నిండి ఉన్నాయి, వికృతం గా కనిపిస్తున్నాయి.

-- 4 --

మర్నాడు పొద్దున్న, 3 మినీ బస్సులలో వచ్చారు అక్కడికి. రఘుపతి, CID inspector, ఆన్ స్పెషల్ డ్యూటి, అక్కడికి రావడం జరిగింది. వస్తూనే, మన ఇన్స్పెక్టర్ తో,

రఘు: నాకన్ని డీటైల్స్ కావాలి. అసలీ సంఘటన ఎలా జరిగిందో, ఎవరికీ ఎలా నష్టం జరిగిందో అన్నీ కావాలి. ఇంకోటి, ఆ వూళ్ళో, పేరు ఏమిటి అన్నావు ...

Inspector: దేవర కొండ సార్! (నోట్లో కిళ్ళీ నములుతూ, చేతులు దండ కట్టుకుని అన్నాడు).

రఘు: ఆ కిళ్ళీ ఏమిటి అసహ్యంగా, ఉమ్మేయ్! (కళ్ళు చిట్లించి అన్నాడు. వెంటనే ఉమ్మేశాడు inspector).

రఘు: (మళ్ళీ తనే ...) అదే దేవరకొండ. ఆ వూళ్ళో ఇంత క్రితం ఇలాంటి వేమైనా జరిగాయా, ఎప్పుడు, ఎక్కడ, ఇలాంటి వన్నె నాకు కావాలి.

రఘు: (కొంచెం సేపు తర్వాత ...) ఆ, ఒక్కటి మరిచిపోయాను. ఇక్కడ, ఒక మంచి డాక్టరు ఎవరు ఉన్నారు.

Inspector: ఇక్కడంటే కష్టం సార్, కర్నూలు పోవాలి అంతే! (చేతులు కట్టుకుని చెప్పాడు).

(సశేషం ...)

"చంద్ర స్పర్శ" (Curtain Raiser)

ఇంక లాభం లేదు, నేను చాలా కాలం నించి అనుకుంటున్న కధ "చంద్ర స్పర్శ" ని present  చెయ్యవలసిందే, ఇంకా ఆగితే, దీన్ని ఎదో దానికి కాపీ అంటారు. మరి six  లాంటి సినిమాలు వస్తున్నాయి కదా. ఓకే.

చంద్ర స్పర్శ, గ్రహాలకి మనుషులకి ఉన్న సంబంధాన్ని ప్రెసెంట్ చేసే కధ. ఇలాంటివి చాలా వచ్చినా, ఒక scientific angle లో కదని చెప్పడం ఇందులో కొత్త విషయం. అసలు జాతకం అంటే ఏమిటి, ఒక జాతకం ఉన్న వాళ్ళు, ఒక రకం ముత్యాలో, రత్నాలో ఎందుకు ధరించాలి, ఇలాంటి విషయాలని కల్పనని జోడించి, ఒక explanation (వివరణ) ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించే కదాంశమే "చంద్ర స్పర్శ". ఇలాంటి full-length కథ జాతకాల మీద రాలేదు, ఇప్పటి వరకు. దానికి కాస్త suspense  జోడించి చెప్పే నా సరి కొత్త ప్రయత్నమే "చంద్ర స్పర్శ". మీరంతా enjoy  చేస్తారని ఆశిస్తూ, "మీ సలాహుద్దీన్". 

Serial Killers - IV

గురూజీ: కుదరదన్నా నా! (కొంచెం కోపం గా)

తెంబి: యాణ్ (తనూ గట్టిగా)

గురూజీ: (ఏవో లెక్కలు వేస్తూ నోట్లో ఆలోచిస్తూ ఉండి, చెయ్యి అడ్డం గా తిప్పాడు. కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాడు).

తెంబి: (ఏదో ఆలోచించి) ఒణ్ మిణిట్! (తన భుజానికున్న గుడ్డ సంచీ లోంచి, ఇవాల్టి న్యూస్ పేపర్ తీసాడు).

అందులో, ఈ రోజు సుడోకు ఉన్న పేజి తిప్పాడు. మెల్లగా ఒక దాని తర్వాత ఒకటి పూర్తి చెయ్యడం మొదలు పెట్టాడు.     అయిదు నిమిషాల తర్వాత మొత్తం అంతా అయ్యింది. తర్వాత, ఉన్న తొమ్మిది చదరాల్లోను, మధ్య నంబరు circle  చేసాడు. వాటిల్తో ఏదో జ్యోతిష్యం లాగ గణించడం మొదలు పెట్టాడు. కొంత సేపటికి,

తెంబి: నోర్త్, ఇంద సాటైన్, డిల్లి ఇంద సాటైన్ (Saturn, శని). (Explain చేసాడు). జూపిటేయ్ (Jupiter, గురుడు) ఇంద ... (పెన్ను ఉన్న కుడి చెయ్యి పేపరు నించి పైకి లేపి, కుడి వైపు రెండు సార్లు ఊపాడు, ఈస్ట్ కి  వెళ్లాలన్నట్టు).

గురూజీ, కళ్లార్పి తల ఊపాడు.

ఇది చెప్పి తెంబి, నొసలు చిట్లించాడు, తర్వాత కళ్ళజోడు సవరించి, గురూజీ కళ్ళల్లో చూసిన తన కళ్ళు, కిందకి దించాడు. ఇదంతా చూసిన ముత్యాలకి మాత్రం ఏమి అర్ధం కాలేదు.

- 2 -
మొత్తానికి, హీరో సైకిలు మీద హై-వే మీదుగా హైదరాబాద్ నించి డిల్లీ వెళ్ళడం కాన్సిల్ అయ్యింది. అలా ఉత్తరం వైపు  వెళ్తే శని అట. తూర్పుకి వెళ్ళడం, వాస్తు ప్రకారం భేషని, గురూజీ, అండ్ తెంబి ప్రవచించడం జరిగింది. ఆల్రెడీ హీరోయిన్ను కోసమని డిల్లీ కి సైకిలు మీద వెళ్ళడం, ఒక నెల రోజులు లాగించారు, కాబట్టి, ఇప్పుడు కలకత్తా వెళ్ళడానికి మంచి కారణం కావలసి వచ్చింది. హై-వే మీద diversion పెట్టాలని తెంబి చెప్పిన సలహా అందరికీ నచ్చింది. (హై-వే under repair, ప్లీజ్ టర్న్ రైట్) పెట్టిన బోర్డుని, అక్కడ పెట్టారు. పక్కనే ఉన్న మట్టి రోడ్డు, చెట్ల గుబురు మీదకి మంచి diversion ఇచ్చారు.

జరిగిన ఎపిసోడులు already టీవీ లలోకి వెళ్ళిపోయాయి కాబట్టి, రూటు మార్చి, హీరో కలకత్తా వైపు, ఎక్కడికి వెళ్తున్నాడో తెలియకుండా వెళ్ళాల్సి రావడం జరిగింది.

- 3 -
ఇది జరిగిన తర్వాత, గురూజీ తెంబి అంటే ప్రత్యేకమైన ప్రేమ చూపించడం మొదలెట్టారు. "సుడోకు లో జ్యోతిష్యం" అనే ఒక గొప్ప ప్రక్రియని తనకి పరిచయం చెయ్యడం తో, తన సహోద్యోగి తెలివి తేటలపై, అపారమైన నమ్మకం వచ్చింది గురూజీకి. ఆ సంఘటన తలచుకున్నప్పుడల్లా ఆనంద భాష్పాలు వచ్చేవి గురూజీకి.

- 4 -
ఈ వార్త మొత్తం ఇంట్లో స్టాఫ్ అందరికీ తెలిసిపోయింది. ముత్యాలు, ఇంట్లో అందరికీ, పెద్ద గొంతికతో ఈ స్టోరీ చెప్పడం, అందరూ, (టీవీ unit తో సహా) తెంబి ని అభినందించడం జరిగాయి.

సత్తి రెడ్డి: సుడోకు తో జాతక మెట్ల చెప్తార్ర బై ...? 

నాయక్: ఏమో, నాకేం దెల్సు రా బై! (కొంచెం సేపాగి, హాలంతా చూస్తూనే ...) అసలు సుడోకంటే ఏంద్ర? (అసలు డవుటు చెప్పాడు)

సత్తి రెడ్డి: అయినా, పేపర్ల పక్కనే జాతకం ఉంటె, సుడోకు ఎందుకురా పూర్తి చెయ్యుడు?

నాయక్: (చిన్నగా నవ్వుతూ ...) ఏది జాతకమెక్కడ? చూపియ్?

సత్తి రెడ్డి: ఇదిగోరా భై! (సుడోకు పేజీలోనే ఉన్న జాతకం చూపించాడు).

నాయక్: ఇవాళేమి రాసిండో, చెప్పించుకోవాల. లాయరు బాబు ఉన్నడా ఏంది?

అర్జునుడు - IX

  అర్జున్ కి మళ్ళీ ఒక కల వస్తోంది.

    చిమ్మ చీకటి. ఉరుములు, మెరుపుల మధ్య వాన. ఎక్కడా ఏమీ కానరాని ఆ వానలో అప్పుడప్పుడు మెరుపులు మెరిసినప్పుడల్లా ఒక మెరుపులా నేల మీద కనిపిస్తోంది ఒక రధం. ఏడు శ్వేతాశ్వాలు అతి వేగం గా పరిగెడుతున్న ఆ రధం లో ఉన్నది ఒక రాకుమారుడు, వెనుక రధంలో ఉన్నది ఒక నిండు చూలాలు. అయితే ఈ రాకుమారుడు అర్జున్ లాగ లేదు, అర్జున్ కి ఇదంతా తాను బయటినించి చూస్తున్నట్టు అనిపిస్తోంది. ఆమె సొమ్మసిల్లి పడి ఉంది. శ్వేతాశ్వాలను అతి వేగం గా పరుగు తీయిస్తున్నాడు అతడు. ఆ దారికి అంతం ఎక్కడా అతనికి కనిపించడం లేదు. ద్రష్ట చెప్పింది గుర్తుంది అతనికి, అది ఎంత దుస్సాధ్యమైనా, మానవ ప్రయత్నం చెయ్యక తప్పదు మరి. అతని కళ్ళలోని అశ్రుధారలు, ఆ అఘోరమైన తుఫాను వానలో కలిసిపోయాయి. 

    వాళ్ళు వెళ్ళవలసిన గమ్యం (మన భాషలో చెప్పాలనుకుంటే), 10 మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న రామ దేవాలయం. అక్కడికి వెళ్ళడానికి వాళ్లకి ఇంకో ఐదు నిమిషాలు మాత్రమే time ఉంది. గుర్రాలు, ఎంత జాతి అశ్వాలు అయినా, పది మైళ్ళు పరిగెత్తడానికి, పది నిముషాలు తీసుకుంటాయి. దైవ సంకల్పం మాత్రమే వాళ్ళని, ఈ పరిస్థితి నించి బయటకు తీసుకువెళ్ళగలదు. "హే కృష్ణా... ముకుందా... పాహి పాహి..." మనసులో ప్రార్ధించాడు అతడు.

   ద్రష్ట వర్తమానం తెలియగానే అతను చెయ్యగలిగినదంతా చేసాడు. అన్ని గండభేరుండ పక్షులు (Genetically Engineered Animals), స్వయంచోదక విద్యుల్లతాశ్వాలు, మహాశ్వేత వరాహాలు యుద్ధంలోనికి నియోగింపబడటం చేత, సామాన్యమైన అశ్వాలతో కూడిన రధాలు మాత్రమే మిగిలాయి అతనికి. వాటితోనే, రాబోయే ముప్పు గురించి నగరమంతా చాటింపు వేయించాడు. అటువంటి ఒక రధాన్ని సమకూర్చుకుని, ద్రష్ట ఆజ్ఞ మీద, అయిష్టంగా తన నగర ప్రజలని వదలి పయనమయ్యాడు అతడు. అతని సేనాని నగర ప్రజలలో వాళ్ళు వీళ్ళని కాకుండా, వృద్ధులు, బాలలు, మహిళలను తీసుకుని, రధాలతో నగరం అవతలకి పంపిస్తున్నాడు. 

     రధాన్ని తీసుకుని నగరాన్ని దాటుతున్నరాకుమారునికి అనేక హృదయ విదారకమైన దృశ్యాలు పొడగాట్టాయి. అతడు ఎన్ని ప్రయత్నాలు చేసినా, నగర ప్రజానీకం లో ఒక్క పిట్ట కూడా చావు తప్పించుకోలేదు. ఈ విషయం తెలిసి, ప్రయత్నిస్తున్న తన అమాయక ప్రజలను అతడు చూడలేకపోయాడు. కొందరు తల్లిదండ్రులు, పిల్లలను వదిలిపెట్టి, పరుగులు తీస్తున్నారు. కొందరు యువకులు, వృద్ధులైన తన తల్లిదండ్రులను పట్టించుకోకుండా, రధాలలో స్థానం కోసం ఎగబడుతున్నారు. కొందరు భార్యలను విడిచిపెడుతున్నారు. ఈ ఘోరకలి రాబోయే చెడు రోజులకి సంకేతం లాగ ఉంది. తాము బతకమనే విషయం తెలిసిందో ఏమో, కొందరు కుటుంబసమేతం గా, ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్నారు. కొందరు నగర ప్రజలు, గుళ్ళను, గోపురాలను ఆశ్రయిస్తున్నారు. 

     రాకుమారుడు ఆలోచనల నించి బయటపడ్డాడు. మెరుపులు మెరిసినప్పుడల్లా అతనికి లీలగా ఒక ఆలయం ఎదురుగా కనిపిస్తోంది. కొంతసేపటికి, ఉరుములు, వాన శబ్దాల మధ్య, ఈదురు గాలికి కొట్టుకుంటున్న ఆ గుడి గంట కూడా అతనికి వినిపించింది. కాని సమయానికి తాను ఎదురీదుతున్నాడని తెలుసు అతనికి. రామాలయానికి చాల దగ్గరిలో ఉండగా, ఆకాశంలో ఒక భయంకరమైన ధ్వని, వెలుగు కనిపించాయి అతనికి. చిన్నగా విరక్తిపూరితమైన నవ్వు నవ్వాడతను. ఆ వెనువెంటనే నగర ప్రజల హాహాకారాలు వినిపి౦చాయి. వెర్రి వాళ్ళు, ఆకాశం నించి ఏదో పడటం చూసి ఉంటారు. 

    ఇక లాభం లేదని,రాకుమారుడు, సొమ్మసిల్లిన ఆమెని తన చేతుల్లోనికి తీసుకున్నాడు. ఒక్క ఉదుటన ఆ రధం నించి దూకాడు. నేలపై ఆనుతూనే, తన శక్తినంతా ఉపయోగించి మరొక్క మారు గాలిలోనికి లంఘించాడు. ఈ సారి రామాలయం ముందున్న మంటపం లోనికి పడ్డారు ఇద్దరూ. ఇప్పటికే కూలబడిన అతడు, తన చేతుల్లోని స్త్రీని చాల జాగ్రత్తగా మంటపం మధ్యలో పరు౦డబెట్టాడు. ఏదో అనిపించి, తలెత్తి చూసాడు, పైన రామాలయం గంట మోగుతూనే ఉంది. పర్వాలేదు, తన బాధ్యత నిర్వర్తి౦చాననుకున్నాడు. 

      నిజానికి అతనికి ఏమి వినిపించటం లేదిప్పుడు. నేలపై ఆని మళ్లీ దూకినప్పుడు, అతని పాదం చీరుకుపోయింది. ఇప్పుడా పాదం రెండుగా కొంతవరకు చీలి, రక్తం వస్తోంది. ఎదురుగా స్పృహ తప్పిన ఆమెని చూసి, కళ్ళు మూసుకున్నాడతను. కళ్ళు మూసుకున్నాడు అనటం కంటే, స్పృహ కోల్పోయాడని చెప్పవచ్చు. 

    అది జరిగిన ఉత్తరక్షణం, ఒక పెద్ద వెలుగు, అతని వెనుక కనిపించిది. చెవులు చిల్లులు పడేటటువంటి భయంకరమైన శబ్దం చాల సేపు ఆ పరిసరాల్లో వినిపించింది. ఒక ఈదురు గాలి, ఏదో సందేశాన్ని మోసుకువస్తున్నట్టు, ఎవరికోసమో వెతుకుతున్నట్టు చాలా సేపు తచ్చాడింది. ఆ పక్కగా ప్రవహిస్తున్న గంగానది, ఏడ్చిఏడ్చి కనీళ్ళు ఇంకిపోయినట్టు, ఎండిపోయింది. ఆ ప్రదేశాన్ని కమ్ముకున్న మృత్యు మేఘాలు ఆ పై లోకాలకు దారి ఇస్తున్నట్టు విచ్చుకున్నాయి. అంతా ఐపోయింది. మనుషులే కాదు, నగర ప్రధాన కేంద్రం నించి పది మైళ్ళ దూరం లోని అన్ని ప్రాణులూ దేహం చాలించాయి. చెట్లు రక్తం కారుస్తున్నట్టు, రక్తవర్ణం దాల్చాయి. మనుష్య జాతి చరిత్రలో, ఇదివరకెన్నడూ చూడని విలయం మొదటిసారి పలకరించింది. కన్యాకుబ్జం, ఆ నిండు చూలాలి గర్భం లోని పసికందు కోసమని, శతాబ్దాల శాపాన్ని మోయడానికి సిద్ధమైంది. 

    బయటినించి ఇది చూస్తున్నట్టు అనిపిస్తున్న అర్జున్, మొహం తిప్పుకున్నాడు. ఈ సారి, రాకుమారుడు వేషంలో,  దూరం గా ఉన్న అర్జున్ తనకి కనిపించాడు, ఆ రాకుమారుని కళ్ళలో సన్నటి కన్నీటి పొర.

    అర్జునా..., దూరం గా రాజ గురువు  పిలుస్తున్నట్టు అనిపించింది అర్జున్ కి. వెంటనే కళ్ళు తెరిచాడు అర్జున్, అతని కళ్ళల్లోనూ ఒక సన్నటి కన్నీటి పొర.

(సశేషం)

అర్జునుడు - VIII

    తెల్లవార కట్ట, కమాండర్ సుబోలిన్ చెప్పిన ప్రాంతం లో గస్తీ తిరుగుతున్న helicopters కి, ఈ బోటు కనిపించింది. రఘునాథ్ instructions మేరకి, చాలా జాగ్రత్త గా, ఒక ice box లోనికి, గ్లోవ్స్ సహాయంతో, సుబోలిన్ భుజాన్న ఉన్న బాగ్ ని మార్చారు సైనికులు. మళ్ళీ helicopter లోనికి చేరిన సైనికులు, philippines లో భాగమైన ఒక చిన్న దీవి వైపు వెళ్లారు. అది, రఘునాథ్ పరిశోధనలు చేసుకునే దీవి.

    రఘునాథ్ దీవిలో హెలిపాడ్ మీద హెలికాప్టర్ దిగింది. అక్కడ ఒక మిలిటరీ స్టైల్ లో ఒక కోట (fortress) ఉంది. ఎత్తైన కాంక్రీటు గోడలు, పెద్ద స్టీల్ door, దానికి రెండు వైపులా సైనికులు. Ice box తీసుకుని లోపలకి వెళ్ళిన వాళ్లకి, shake hand  ఇచ్చి, box తీసుకున్నాడు రఘునాథ్. ఫిలిప్పీన్స్ పంపించిన సైన్యం మొత్తం తన కళ్ళ ముందుగానే, చనిపోవడం అతనికి ఇంకా కళ్ళకు కట్టినట్టు కనిపిస్తోంది. ఏ ఫీలింగ్ లేకుండా ఆ box తీసుకున్నాడు రఘునాథ్.

    ఈ మట్టిలో ఏముందో, ఏమిటో తెలుసుకోవడానికి ఇంక చివరలో fight జరుగుతూ ఉండగా, కమాండర్ కి మట్టి, ఇసుక, మొక్కలు, నీళ్ళు, వీలయితే కొన్ని జంతువులూ, ఆ దీవి లోనివి వీలైనన్ని తీసుకురమ్మని (samples) చెప్పాడు రఘునాథ్. అలా తీసుకు వచ్చినవే ఈ box లో ఉన్నాయి. ఇక వీటి మీద ప్రయోగాలు చెయ్యడం మొదలు పెట్టాలి రఘునాథ్.

-- 2 --

    ఈ సంఘటన జరిగి పదిహేను రోజులు కావస్తోంది. ఆ రోజు philippines  అధ్యక్షుడి తో, మిలిటరీ జనరల్స్, ఇంకా రఘునాథ్ అందరూ మీట్ అవుతున్నారు. ఈ attack గురించే ప్రస్తావన వస్తుందని, అందరూ reports రెడీ చేసుకున్నారు. రఘునాథ్ ఆ మీటింగ్ లో మాట్లాడుతున్నాడు.

రఘునాథ్: Gentlemen, we might have lost the battle, but not the war! In fact, మనం ప్రపంచం లోనే పెద్ద యుద్ధాన్ని గెలవబోతున్నాం. ఈ దీవి లో attack చేసి, మన సైనికులు మరణించడం వాస్తవమే. అయితే, నా పరిశోధనల ప్రకారం ...

ఇంకా ఏదో చెప్పబోతున్న రఘునాథ్ కి అడ్డం వస్తూ,

సోన్వక్: (ఒక కుర్ర మిలిటరీ ఆఫీసర్, ఫిలిప్పీన్స్ కి చెందిన వాడు) మిస్టర్ రఘునాథ్, ముందు అది ఎలా జరిగిందో చెప్తారా? ఎందుకంటే, మీరు scientist  గా చేసే పరిశోధనలకి ఇది అనువైన సమయం కాదేమో (కొంచెం వెటకారం గా అన్నాడు).

అది విన్న రఘునాథ్, మొహం కోపం తో జేవురించింది, ఏమి చెప్పాలో తెలియక ఉన్న రఘునాథ్ పరిస్తితి చూసి,

అధ్యక్షుడు: మిస్టర్ సోన్వక్, మీ వంతు రాక ముందు మాట్లాడటం మంచిది కాదు, పైగా, మన దేశానికి ఎంతో సేవ చేసిన రఘునాథ్ అవసరమే మనకి ఉంది (కోపం గా ఎటో (సోన్వక్ వైపుగా) చూస్తూ, తల ఊపుతూ అంటున్నాడు).

సోన్వక్ silence అయ్యాడు. రఘునాథ్ కంటిన్యూ చేసాడు.

రఘునాథ్: Gentlemen, lets come to the point. ఆ దీవిలో బంగారం, వజ్రాలు metals/valuables ఉన్నాయని మనం attack చేసాం, అయితే ఇంకా గొప్పది, వెలకట్టలేనిది ఆ దీవిలో ఉంది. (స్క్రీన్ మీద ఆ దీవి తాలూకు ఏరియల్ వ్యూ వస్తోంది). It has antidote for every modern weapon, everything! Even the nu...

చెప్తూ ఆపు చేసాడు, Slides change చేసాడు.

రఘునాథ్: For my younger colleagues, (సోన్వక్ కేసి ఒక సారి చూసి, project అయ్యిన slide కేసి చూపిస్తూ), ఇది 1945 లో హిరోషిమ లో జరిగిన అణు బాంబు విస్ఫోటనం. ఈ విస్ఫోటనం ఒక పెద్ద నగరాన్ని బలికొంది. అంత వరకూ, ప్రపంచం లో ఎవరికీ కూడా, ఒక నగరాన్ని, అందులో ఉండే లక్షలాది ప్రజలని, చంపే ఆయుధం లేదు. అణుబాంబు మాత్రమే అంత విధ్వంసం సృస్టించగలదు.

రఘునాథ్: అణుబాంబు పేలినపుడు, మొదట, అతి ఎక్కువ శక్తి తో ఉన్న కణాలు వేగం గా బయటికి వస్తాయి (Slide change అయ్యింది). ఆ కణాలు, వేగంగా వెళ్తూ, తమ దారిలో ఉన్న అన్నిటినీ  గుద్దుకుంటూ మెల్లగా స్లో అవుతాయి. రెండు కార్లు గుద్దుకుంటే, వేడి ఎలా పుడుతుందో అలాగే, ఇవి గుద్దుకున్న ప్రతి వస్తువూ, చాలా వేడెక్కి పోతుంది, ఇంచు మించు గా, అణుబాంబు పడిన సెకన్లలో, ఆ చుట్టూ ఉన్న ప్రదేశం అంతా ఆవిరయి పోతుంది. (Slide change). Imagine, వంద కిలోమీటర్ల వేగం తో వెళ్ళే కారు ఏ గోడనో గుద్దుకుంటేనే, చాలా పెద్ద ప్రమాదం జరుగుతుంది. అదే గంటకి కొన్ని కోట్ల కిలోమీటర్ల వేగం తో వెళ్ళే కార్లు, ఒకటి కాదు, కొన్ని కోట్లు, ఎక్కడ పడితే అక్కడ, గుద్దుకుంటే, ఎంత ప్రమాదం జరుగుతుందో. That is the destructive ability of an Atom bomb.

రఘునాథ్: అదే అణుబాంబు. The Ultimate of Weapons, the technology that had not met its match, well. at least till now! ఆయుదాలకే ఆయుధం, ప్రపంచ దేశాలన్నీ, ఒక దానికి ఒకటి పడక పోయినా, యుద్ధం అంటే భయ పడేది, ఎందుకంటే, అణుబాంబుకి. ఇంత వరకూ ప్రపంచ దేశాల దగ్గర, దీనికి సమాధానం లేదు. ఒక దేశం దగ్గర అణుబాంబు ఉంది అంటే, అమెరికా అయినా రష్యా అయినా సరే, దాని వైపు కన్నెత్తి చూడదు, కాని అదంతా ఇప్పటి వరకు.

రఘునాథ్: Gentlemen, I present to you, one and only technology, that can nullify atom bombs. ప్రపంచం అంతా భయపడే అణుబాంబుకి విరుగుడు, ఆ దీవిలో ఉంది. (Slide change అయ్యింది. ఫిలిప్పీన్స్ సైనికులు ప్రయోగించిన ఆయుధాలు అన్నీ, దీవి లోపలకి వెళ్ళక పోవడం కనిపిస్తోంది, వీడియో లో). మనం ఇప్పటి వరకూ బుల్లెట్లు వెళ్ళక పోవడం చూసాం, plastic-made  మిస్సైల్ వెళ్లకపోవడం చూసాం, poisonous-gases వెళ్లకపోవడం చూసాం, but, నా పరిశోధనలో తేలింది ఏమిటి అంటే, అణుబాంబులు కూడా ఆ దీవిని ఏమి చెయ్యలేవు.

అధ్యక్షుడు: మిస్టర్ రఘునాథ్, ఎంతవరకు మీరు దీనిని కన్ఫర్మ్ చెయ్యగలరు? (కొంచెం డవుటు గా అడిగాడు).

రఘునాథ్: 100% Mr. President, 100%. నేను చేసిన పరిశోధనల్లో, 100%, ఇట్ వర్క్స్ (చిన్నగా నవ్వాడు).
(ఏమి చెప్పాలో తెలియక, నమ్మలేకుండా చూస్తున్న అందరి కేసి చూసి, రఘునాథ్)

రఘునాథ్: Let me explain! Gentlemen, let me show you. (లేచి నిలబడిన కొందరిని కూర్చోమన్నట్టు సైగ చేసాడు అధ్యక్షుడు. అందరూ కూర్చున్నారు, silence అయ్యింది మీటింగ్ హాల్ అంతా). ఇది యురేనియం, (Remote button నొక్కితే డోర్ ఒపెనయ్యి కనిపించింది). అణుబాంబుల్లో వాడేది, Of course, చాల తక్కువ మొత్తం లో, no danger, it is in very less quantity. దీని పైకి, ఆ దీవి లో ఉన్న, గాలిని పంపిస్తాను చూడండి. (అది ఉన్న గ్యాస్ చాంబర్ లోనికి, గాస్ పంపించాడు. చూస్తుండగానే యురేనియం మాయం అయ్యింది).

రఘునాథ్: Gentlemen, ఆ దీవిలోని మట్టిలో గాలిలో, ఒక బాక్టీరియా (వైరస్) ఉంది. అది, దీవి చుట్టూ, ఒక కనిపించని గొడుగు లాగ ఉంది. ఆ క్రిములు, దేనినైనా లోహాన్ని గాని, ప్లాస్టిక్ ని గాని, యురేనియుం వంటి రేడియో ధార్మిక పదార్ధాలని గాని తిన గలవు. They react with everything in-organic, and release it in the form of gases. ఆ కవచాన్ని (దీవి చుట్టూ, ఒక లేత ఆకుపచ్చ రంగు, పార దర్సకమైన గొడుగు కనిపిస్తోంది ఇప్పుడు), దాటి, లోహం గాని, plastic weaponry గాని లోపలకి వెళ్ళలేవు.

రఘునాథ్: Just imagine, ఈ క్రిముల్ని మనం పెంచి, ఇందులో ఓన్లీ అణ్వాయుదాలు తినే క్రిముల్ని వేరు చేసి, ఫిలిప్పీన్స్ చుట్టూ ఒక గొడుగు లా పెట్టుకొంటే, ఏ అగ్ర రాజ్యం అయినా మనల్ని ఏమి చెయ్యలేదు. (స్వరం మెల్లగా పెంచుతూ) నేల మీద నించి వచ్చినా, నీటిలో నించి వచ్చినా, ఆకాశం నించి వచ్చినా, మన శత్రువుల ఆయుధాలు, మన ముందు నిర్వీర్యం అయ్యిపోతాయి. మన దేశాన్ని ఇంత కాలం, అణిచివేసిన, మిగతా ప్రపంచ దేశాలు, మన శత్రువులూ, మనకి దాసోహం అంటాయి. ఫిలిప్పీన్స్ will be, Number 1.

అధ్యక్షుడితో సహా అందరూ, నిలబడి చప్పట్లు కొట్టారు.

అర్జునుడు - VII

    ఫిలిప్పీన్స్ తో యుద్ధం ఇంక నేడో, రేపో అన్నట్టుగా ఉంది. దగ్గరగా వచ్చి వెళ్ళే ఫిలిప్పీన్స్ బోట్లు ఈ మధ్య ఎక్కువయ్యాయి. అర్జున్ తన తెలివి అంతా ఉపయోగించి, దీవి చుట్టూరా land లో కందకాలు తవ్వించాడు, వాటిల్లో మొసళ్ళని పెట్టారు. దూరంగా పెద్ద పెద్ద రాళ్ళని విసిరే, యంత్రాలు తయారు చేయించాడు అర్జున్. అయితే లోహం తో చేసిన పెద్ద పెద్ద బాణాలు వాటి ద్వారా విసరడానికి రాజ గురువు ఒప్పుకోలేదు. అతను అవి పని చెయ్యవని మొండిగా వాదించడం, అర్జున్ కి ఆశ్చర్యం గా అనిపించింది.

    అక్కడక్కడా దీవిలో, ఫిలిపీన్స్ వైపు, చిన్న చిన్న గొయ్యిలు తవ్వుకుని, అందులో కూర్చున్నారు విలుకాళ్ళు అందరూనూ. ఆ గొయ్యిల ముందు వైపుగా, రాళ్ళు, కర్రలు పేర్చి కొంత ట్రెంచ్/బంకర్ లాగా తయారు చేయించాడు అర్జున్. అందరూ యుద్ధానికి రెడీ గా ఉన్నారు. అయితే ఎట్టి పరిస్తితి లోను, ఎవ్వరూ దీవి దాటి ముందుకి వెళ్లకూడదని రాజ గురువు, అర్జున్ ద్వారా order వేయించాడు.

     ఎట్టకేలకి అందరూ ఎదురు చూస్తున్న రోజు రానే వచ్చింది. ఫిలిప్పీన్స్ వైపు నించి, తెల్లవారు జాము మూడు గంటలకి, రెండు పెద్ద పెద్ద ఓడలూ, ఆ పైన ఐదు హెలికాప్టర్లూ, కనిపించాయి. గస్తీ వాళ్ళు అనుమానం వచ్చి, కాగడా లాంటి బాణం వేశారు, అందులో అవి కనిపించాయి. దూరానికి మెల్లగా వస్తున్న ఓడలని చూసి, వాళ్ళు signal ఇచ్చారు. వెంటనే కొమ్ము బూరాలతో, మొత్తం దీవి అంతా అప్రమత్తం  అయ్యింది.

     ఫిలిప్పీన్స్ వాళ్ళు ఈ యుద్ధానికి చాలా జాగ్రత్త తీసుకున్నారని చెప్పవచ్చు. రఘునాథ్ అవసరం లేదని చెప్పినా, "చిన్న పాము నైనా పెద్ద కర్ర తో కొట్టాలని" అన్నట్టు, ఈ చిన్న దీవి మీదకి, ఐదు వేలమంది ని పంపించాడు, మిలిటరీ జనరల్ "ఉత్తర ప్రసేర్త్". సైన్యం ఎక్కడ ఉందో, ఎలా ఉందో, వాళ్ళకీ వీళ్ళకీ communication అంతా రేడియోల్లో జరుగుతోంది. చిట్ట చివరిగా తమ జనరల్ ఇచ్చే కమాండ్ కోసం చూస్తున్నారు అందరూ. ఫిలిప్పీన్స్ దీవిలో అందరికీ కనిపించేలా, పొగమంచు లో, భారీ లైట్లతో, సౌన్డ్సు తో.ఉన్నారు ఒడలతో సైన్యం. అక్కడంతా స్మశాన నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.

     ఉన్నట్టుండి ఫిలిప్పీన్స్ సైన్యం లో ఏదో అలజడి. తమ కమా౦డర్ ఆర్డర్ ఇచ్చినట్టున్నాడు, గన్ లని ఇటు వైపు తిప్పుతున్నారు వాళ్ళు. ఉన్నట్టుండి, దీవిలో ఒకడు, తన బల్లెం పట్టుకుని, గట్టి గా అరుస్తూ, దీవి దాటి నీళ్ళల్లోకి వెళ్ళాడు. ఫిలిప్పీన్స్ attack స్టార్ట్ అయ్యింది.

     అటాక్ మొదలయ్యి చాలా సేపయ్యింది. దీవి వాళ్ళ తరపున, ఒకే ఒక్కడు చచ్చాడు, అది కూడా మొదట బల్లెం తీసుకుని అరుచుకుంటూ నీళ్ళల్లోకి వెళ్ళిన వాడే. Philippines వాళ్లకి ఏమి జరుగుతోందో అర్ధం కావడం లేదు. చాలా బుల్లెట్లు ప్రయోగిoచారు. బాంబులు, missiles, ఒకటేమిటి చాలా ప్రయోగించారు. అయినా ఏమి
జరుగుతోందో, దీవి లోని వాళ్లకి గాని, ఇటు philippines వాళ్లకి గాని అర్ధం కావడం లేదు. దీవిలోని వీరులు, మొదట బంకర్లలో నక్కిన వాళ్ళు, మెల్లగా తల పైకెత్తి, చూస్తున్నారు. కొందరైతే బయటికివచ్చారు కూడ. Philippines వాళ్ళ హడావుడి అంతా వినిపిస్తోంది, కనిపిస్తోంది కూడా. కాని ప్రయోగించిన ఆయుధాలు మాత్రం జాడ లేకుండా దీవి లోనికి enter అయ్యే చోట, మాయం అవుతున్నాయి.

    ఇక లాభం లేదని, philippines కమాండర్, ఒక helicopter ని దీవి మీదుగా వెళ్లవలసినదిగా ఆదేశిoచాడు. పెద్దగా శబ్దం చేసుకుంటూ, అది దీవికి దగ్గరగా వచ్చింది. Radio communications లో, అందులోని వాళ్ళు కమాండర్ తో మాట్లాడటం, దీవి వాళ్లకి వినిపిస్తూనే ఉంది. శత్రువు రక్షణ కోసం ఎలాంటి పెద్ద ఏర్పాట్లు చేసుకోలేదని, వాళ్ళు కమాండర్ తో చెప్తూ ఉండగానే, జరిగిoది, ఒక విచిత్రo. దీవికి కొంచెం ఎత్తుగా ఎగురుతున్న ఆ Helicopter, అమాంతం ఏదో మాయం అవుతున్నట్టుగా, దాని body అంతా కనుమరుగు అవ్వడం కనిపిoచింది. చివరికి అందులోని మనుషులు, వాళ్ళ బట్టలు, బాగ్స్, మాత్రం మిగిలాయి. అంత ఎత్తు నించి, helicopter లోని మనుషులు దీవి లోనికి పడటం కనిపించింది. 

    విరిగిపోయిన Helicopter propellor ముక్క ఒకటి, తిరుగుతూ, దూరాన్న Binoculars తో చూస్తున్న కమాండర్ దగ్గరికి వెళ్లి పడింది. అంత రాత్రిలో కూడా, అది పడిన బోట్ల మీద, మంటలు చెలరేగడం తో, వాటి మీదనించి నీటిలోకి దూకుతున్న Philippines సైనికులు, స్పష్టం గా కనిపించారు. Binoculars పక్కకి తీసిన  కమాండర్ కళ్ళల్లో విస్మయం, కొద్దిపాటి భయం స్పష్టం గా కనిపిస్తున్నాయి. ఈ దృశ్యం దీవి లోని వాళ్లకి స్పష్టం గా కనిపించింది. ఎక్కడి నించి వచ్చాడో తెలియదు గాని, రాజ గురువు, హటాత్తు గా తన దండం తో అక్కడికి వచ్చాడు. రెండు చేతులూ పైకి ఎత్తి (దండం తో సహా), విజయ నాదం అన్నట్టు, ఒక బొబ్బ పెట్టాడు. మిగిలిన సైన్యం అంతా అతనితో శృతి కలిపింది, జయజయ ధ్వానాలతో ఆ దీవి మారు మ్రోగింది. అర్జున్ కి ఒక్కడికీ ఏమి చేయాలో, ఏమి అనాలో తెలియడం లేదు. 

    దీనితో ఆ philippines సరిపెట్టుకోదని అర్జున్ కి తెలుసు. ఏదో తెలియనిది జరుగుతోంది, కాని ఇంకా నమ్మకం కలగడం లేదు అతనికి. అర్జున్ రెండో వైపు తిరిగి, నిట్టూరుస్తున్నప్పుడు, Philippines నించి ఒక పెద్ద horn వినిపించింది. అది direct attack కి సంబంధించినది. ఓడలమీద నించి, తాళ్ళ సహాయంతో దిగుతున్నారు, philippines సైనికులు. జయజయ ధ్వానాలు ఆపి దీవిలో అందరూ అటు వైపుగా చూడటం మొదలు పెట్టారు. అశేషం గా వస్తున్న ఆ సైనికులని చూసి, దీవిలో అందరూ రాజ గురువు కేసి తిరిగారు. రాజ గురువు మ, అందరినీ వాళ్ళ వాళ్ళ places లో ఉండమని చెప్పాడు అంతే.

    ఈ సారి, కమాండర్ కి పైనించి ఆర్డర్స్ వచ్చాయి. రఘునాథ్, గెలుపు కోసం తీవ్ర ప్రయత్నం చెయ్యమన్నాడు.
వీలు కాకపొతే ఆ దీవిలోని మట్టి, రాళ్ళు, ఇసుక, కొంచెం కొంచెం గా తీసుకు రమ్మన్నాడు రఘునాథ్.
పువ్వులు, ఆకులూ, జంతువుల చర్మం లేదా రక్తం కూడా తీసుకు రమ్మన్నాడు. రాజ గురువు ని, రాజుని
దొరికితే చంపకుండా తీసుకు రమ్మని కూడా చెప్పారు philippines వాళ్ళు. అతి కష్టం మీద, విలుకాల్ల చెక్క/రాతి బాణాల బారిన పడకుండా, ఎలాగో దీవి దగ్గరికి వచ్చారు సైనికులు. కమాండర్ signal  మీద అందరూ, దీవి లోపలి వెళ్ళడానికి రెడీ గా ఉన్నారు.

    దీవి లోపలి సైనికులు, బయటికి రావడం లేదు. కమాండర్ signal  మీద, లోపలి వెళ్తున్న సైనికుల ఆశ్చర్యానికి అవధులు లేవు. ఎందుకంటే, ఎవరో తినేసినట్టు, తమ తుపాకులు, గ్రనేడ్లు, మాగజిన్ లూ, మాయం అయ్యి పోవడం కళ్ళార చూస్తున్నారు. చివరికి చేతిమీద ఉన్న రిస్ట్ వాచ్, మెడలో బంగారు నగలూ, ఉంగరాలతో సహా అన్నీ మాయం అవుతున్నాయి. చివరికి సైనికులు అంతా నిరాయుధులై లోపలి వచ్చారు. అయోమయం గా చూస్తున్న వారిపైన, ఇనుప గొడ్డళ్ళతో/కత్తులతో దాడి చేసారు, దీవిలోని వాళ్ళు. మొత్తానికి అతి సులువుగా, దీవి వాళ్ళు గెలవడం జరిగింది.

     దీవి లోని వాళ్ళంతా సంబరాలు చేసుకుంటున్నారు. నవ్వుతూ అందరి మధ్యా ఉన్న అర్జున్ సడన్ గా, సీరియస్ అయ్యాడు. అందరి మధ్యలోనించి పరిగెత్తిన అర్జున్, దూరంగా beach వైపు వెళ్ళాడు. అక్కడ దూరంగా, రొప్పుతూ, beach ఇసుకని బాగ్ లో పోస్తున్న కమాండర్ కనిపించాడు. అర్జున్ ని చూసి పరుగు
లంకించాడు కమాండర్. సముద్రం దిశగా పారిపోతున్న అతని పైకి, పక్కనే ఉన్న ఒక బల్లెం విసిరాడు అర్జున్.
పొగమంచులో కలిసిపోయిన కమాండర్ గురించి, ఇంక పట్టించుకోకుండా మళ్ళీ దీవి లోనికి వెళ్ళాడు అర్జున్. 

    మంచు లో పరిగెడుతున్న కమాండర్ కి బల్లెం గుచ్చుకుంది, అయినా పరిగెడుతున్నాడు అతను. ఆ పొగమంచు లో కొంత దూరం వెళ్ళాక, కొంచెం లోతు నీళ్ళలోకి వెళ్లి, ఒక philippines కి చెందిన బోటు మీదకి  ఎక్కాడు అతను. బోటులో ఎవరూ లేరు. అతి కష్టం మీద, అక్కడ ఉన్న engine room లోకి వెళ్లి, ఆ బోటు ని ఫిలిప్పీన్స్ వైపుగా start  చేసాడు. Head Quarters కి తన చివరి Radio communication, మొదలు పెట్టాడు."You will find my dead-body in the same boat" తో end చేసాడు.

-- (సశేషం) --

అర్జునుడు - VI

అది ఫిలిప్పీన్స్ లోని మనిలా లో Military district. ఒక పెద్ద భవంతిలో, మిలిటరీ దుస్తుల్లో కొంతమంది. వాళ్ళంతా ఒక meeting hall లోకి ఎంటర్ అయ్యారు. అక్కడ ఒక presentation జరుగుతోంది. Presentation ఇస్తున్నది, ఫిలిప్పీన్స్ King's Scientific advisor, భారతీయ సంతతి కి చెందిన Dr. రఘునాథ్. 

రఘునాథ్: Gentlemen! I will make it brief. (బటన్ నొక్కాడు, తెర మీద ఒక ద్వీపం యొక్క aerial view కనిపిస్తోంది). ఈ ద్వీపం మన దేశానికి 100 మైళ్ళ దూరం లో ఉంది. ఇంత కాలం ఎందుకో మన satellite images లో ఇది కనిపించలేదు. ఇప్పుడు కనిపించిన data ప్రకారం దీన్లో చాలా విలువైన ఖనిజాలు, మినరల్స్ ఉన్నాయి. దీన్ని సొంతం చేసుకోవడం వల్ల, మన దేశానికి ఆర్ధికం గా బలం చేకూరుతుంది. 

రఘునాథ్: (తనే మళ్ళీ కంటిన్యూ చేసాడు). మనకు తెలిసిన సమాచారం బట్టి, ఈ దీవి ఇంకా ఆటవికుల చేతిలో ఉంది. వాళ్లకి సముద్రం మీద ప్రయాణించడం, ఇంకా తెలియదు. వాళ్ళ technology కూడా మన ముందు నిలబడదు (Slides change చేసాడు). వాళ్ళని గాని, వాళ్ళ రాజుని గాని ఏదో మాయ మాటలు చెప్పి convince చెయ్యచ్చు. (ఏదో పెద్ద విషయం కాదన్నట్టు చెప్పాడు). ఒక వేళ మనల్ని రానివ్వకపొతే, వాళ్ళ దీవిని వశపరచుకోవడం చాలా ఈజీ, ప్రపంచ దేశాల ద్రుష్టి లో పడకుండా పని కానివ్వాలి అంతే (ఈ మాటని ఫిలిప్పీన్స్ ప్రస్తుత అధ్యక్షుడి కేసి చూస్తూ అన్నాడు రఘునాథ్).

మీటింగ్ చాలా success అయ్యింది. అందరూ ఆ దీవిని నయానో, భయానో ఫిలిప్పీన్స్ లో కలిపెయ్యలని ఏకాభిప్రాయానికి వచ్చారు. ఆ దీవికి కొంతమంది దౌత్యవేత్తలని పంపారు, అందులో రఘునాథ్ కూడా ఉన్నాడు. వాళ్ళంతా ఆటవికులే కాబట్టి రఘునాథ్ పెద్దగా ఏమి prepare అవ్వలేదు, రాజు తో మాట్లాడటానికి.

వీళ్ళు దీవిలో అడుగుపెట్టగానే ఆటవికులు వీళ్ళని బంధించారు. రాజు దగ్గరికి తీసుకువెళ్లారు. ఎత్తైన సింహాసనం లో కూర్చున్న అర్జున్ ని చూసి కొంచెం disappoint అయ్యాడు రఘునాథ్. అర్జున్ చెప్పిన మీద, వీళ్ళ చేతుల కట్లు విప్పారు ఆటవికులు.

రఘునాథ్: హలో, నా పేరు రఘునాథ్! (చెయ్యి ముందుకి చాపాడు). (ఇది చూసిన ఆటవికులు, attack చేస్తున్నాడనుకుని బల్లేలతో ముందుకి వచ్చారు. వారిని వారించి అర్జున్ సింహాసనం దిగి కిందకి వచ్చాడు).

Shake-hand అయ్యాక, రఘునాథ్ కంటిన్యూ చేసాడు.

రఘునాథ్: మీ దీవిలో, మంచి వన మూలికలు ఉన్నాయని మాకు తెలిసింది, వాటిని ... ఇక్కడ నించి ... తవ్వి తీసుకునేందుకు మా ప్రభుత్వం ... నన్ను ఇక్కడికి ... పంపించింది (పూర్తి చేసాడు).

అతను మాట్లాడుతున్నంతసేపు, అర్జున్ అతని మొహం కేసి చూడలేదు. అతని వేషాన్ని, మిలిటరీ డ్రెస్ ని కింద నించి పై దాకా చూస్తున్నాడు. అలా చూస్తున్న అర్జున్ కి అతని identity card కనిపించింది.

అర్జున్: రఘునాథ్! (కార్డు లో పేరు చదువుతూ). ఇండియన్నా? (అడిగాడు, కొద్దిగా నవ్వుతూ)

రఘునాథ్: I am from Philippines! నేను పుట్టింది ఇండియాలో, కాని ఇప్పుడు ఉన్నది మటుకూ ఫిలిప్పీన్స్, I am a citizen of Philippines, not an Indian. (ఎలాగో పూర్తి చేసాడు రఘునాథ్. పూర్తి కాగానే, జేబు లోంచి కర్చీఫ్ తీసి ముఖం తుడుచుకున్నాడు. కొంచెం tension గా ఉంది అతనికి. ఎవడో ఆటవికుడు ఉంటాడనుకుంటే, ఒక నాగరికుడు రాజుగా ఉండటం, తనని అన్ని ప్రశ్నలు వెయ్యడం, పైగా తను చెప్పింది వినకుండా, అతన్ని ఆశ్చర్యానికి గురి చేసింది).

అర్జున్ మొహం లోని చిరునవ్వు మాయం అయ్యింది.

అర్జున్: (ID కార్డు ని వదిలేస్తూ) ఏ మూలికలు?
రఘునాథ్: ఆ ...!
అర్జున్: అదే, ఏమి వన మూలికలు అని?
రఘునాథ్: మూలికలంటే, చాలా ఉన్నాయి, many of them are here! ప్రపంచానికి కావలసిన ఎన్నో మంచి మూలికలు ఇక్కడే ఈ ద్వీపం లోనే ఉన్నాయి. అందుకే మేము ఇక్కడికి (ఇంకా చెప్తూ పోతున్నాడు, మధ్యలో అర్జున్)

అర్జున్: నన్ను చెప్పమంటారా? ఈ దీవిలో ఏ పెట్రోలో, డయమండ్సో, బంగారమో మీకు కనిపించాయి, అందుకే ఇక్కడ అవన్నీ తవ్వి తీసుకుపోవడానికి ఇక్కడకి వచ్చారు. (రఘునాథ్ కళ్ళల్లో కళ్ళు పెట్టి చూస్తూ అన్నాడు).

రఘునాథ్ తో ఇవి చెప్పడానికి ముందు రాజగురువు కేసి ఒక సారి చూసాడు అర్జున్. అతడు అనుమానం గా వద్దన్నట్టు తలాడించడంతో, తన మనసులోమాట బయటికి చెప్పాడు.

రఘునాథ్ ఇంకేమి మాట్లాడలేకపోయాడు. తిరిగి అర్జున్,

అర్జున్: (రఘునాథ్ కేసి తిరిగి) చూడండి, ఇక్కడి ప్రజలు ప్రకృతి ని తల్లి గా భావిస్తారు. ఆ తల్లిని ఏదో లోహాల కోసమో, ఖనిజాల కోసమో తవ్వడం వీళ్ళ దృష్టి లో మాతృ హత్య. వీళ్ళకి రాజు గా నేను చెప్పేది ఒకటే, ఈ విషయం వీళ్ళల్లో ఎవరికీ తెలియక ముందే ... వెళ్ళిపొండి! ఇంకొక్క క్షణం ఉంటె, నేనే ఏమి చేస్తానో తెలియదు. (కోపంగా రఘునాథ్ కేసి చూసాడు అర్జున్).

రఘునాథ్, వచ్చిన వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు. ఇక ఫిలిప్పీన్స్ తమ మీదకి యుద్ధానికి వస్తుందని, అందరికీ తెలుసు. ఇవాళో రేపో, ఆ ఆధునిక మారణాయుధాలతో తాము ఎలా పోరాడతామో, అర్జున్ కి తెలియడం లేదు.

-- 2 --

అర్జున్ ఒక సంఘటనని చూస్తున్నాడు. దశాణి  ... నవాణి ... (సంస్కృతం లో అనుకుంటా, countdown జరుగుతోంది) ...  షష్టీహి ... ... శూన్యం 

వెంటనే తెల్లటి వెలుగు కళ్ళముందు కనిపించింది. భయంకరమైన ధ్వని, కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలిపే తెల్లటి వెలుగు కనిపించాయి అతనికి. ఆ తెల్లటి వెలుగు మెల్లగా దుమ్ము తెరగా మారింది. ఆ దుమ్ము లోనించి వస్తున్నాయి రెండు రదాశ్వాలు. రధం పైన నించుని చూస్తున్నాడు, ఒక ఆజానుబాహుడు. చూస్తే అచ్చు అర్జున్ లాగానే ఉన్నాడు. రాజరికపు దుస్తులలో ఉన్న అతని మొహం తేజోవంతం గా ఉంది. స్ఫురద్రూపి ఐన అతని కళ్ళలో మాత్రం ఒక సన్నటి కన్నీటి తెర.

రధం అతి వేగం గా పయనిస్తోంది. రధం వెళ్తున్న ప్రదేశం పేరు గాండీవ క్షేత్రం. అది పాండవుల తాలూకు అమ్ముల పొది, శస్త్రాలను భద్రపరిచే చోటు. మోడరన్ భాషలో చెప్పాలంటే "Missile Silo". పాండవుల తాలూకు అస్త్రాలైన "పాశుపతం", "వారుణాస్త్రం", "బ్రహ్మాస్త్రాదులు" అక్కడ భద్రపరచబడి ఉంటాయి. దారికి ఇరు వైపులా ఉన్న సైనికులు అతనికి వందనం చేస్తున్నారు.

రథం ఒక సువిశాలమైన భవంతి ముందు ఆగింది. ఈ నాటి Military style లో ఎత్తైన గోడలు, ఒక ఇనుము తో చేసిన మందమైన ఎత్తైన ద్వారం ఉన్నాయ్ ఆ భవనం చుట్టూ. రథం దిగి రాకుమారుడు ఒంటరిగా ఆ ద్వారం దగ్గరికి వెళ్ళాడు. ఏదో Identification/Password అడిగింది ఆ ద్వారం సంస్కృతం లో, ఇతను చెప్పాడు. ద్వారం పైకి లేచింది, లోపలికి వెళ్ళాడు, అతని వెంట ఒక నలుగురు సైనికులు మాత్రమే లోపలికి వెళ్ళారు. అతని రాకని, కొన్ని పెద్ద పెద్ద చిలకలు ఆటోమాటిక్ గా చెప్తూ ఆ భవనం లోపలి దారులలోనికి వెళ్ళాయి. చిలుకలు చెప్తున్నవి గాని, ద్వారం వద్ద identification అతడు ఏమి చెప్పాడో, అర్జున్ కి తెలియడం లేదు.

రాజు వేషంలో ఉన్న అర్జున్ దగ్గరికి రాగానే అన్ని తలుపులూ వాటంతట అవే తెరుచుకోసాగాయి (face recognition అనుకోవచ్చు). సంస్కృతం లో అవి అతనికి సైనిక వందనం చెప్పడం కూడా మొదలు పెట్టాయి. అర్జున్ ఒక A/C chamber లోనికి ప్రవేశించాడు. అతని వెనుక వచ్చిన సైనికులు ద్వారం దగ్గరే ఆగిపోయారు. ఆ A/C chamber లో temperature maintain చేస్తున్నవి పువ్వులు. ఒక గోడ అంటా creepers లాగ పెరిగిన కొన్ని పెద్ద పూల మొక్కలు, వేడి ని control చేస్తున్నాయి. అప్పుడప్పుడు ఒకొక పువ్వు అందులోంచి రాలి పోతోంది కూడా.

అక్కడ అనేకమైన Computer లు, ఆ chamber కి సంబంధించిన temperature etc... వివరాలు సంస్కృతం లో చెప్తున్నాయి. ఒక పక్కగా ఐదుగురు ఋషులు (తెల్లటి dress ల్లో, పెద్ద గెడ్డాలతో) ఉన్నారు. Chamber మధ్యలో ఉన్న అర్జున్ దగ్గరికి వాళ్ళల్లో ఒక ముని వచ్చాడు. వణుకుతున్న చేతులతో, అతనొక Glass box (గాజు పెట్టి), అర్జున్ కి అందించాడు. అది అందుకొంటూ ఆ ముని కేసి చూసాడు అర్జున్. ఆ ముని కళ్ళు దించుకొన్నాడు. ఆ ముని తిరిగి తన స్థానానికి వెళ్ళాడు.

తర్వాత ఆ రాకుమారుడు ఆ గది లోనే ఉన్న ఒక Glass Chamber లోనికి వెళ్ళాడు. అతను వెళ్ళగానే ఆ chamber తలుపులు మూసుకున్నాయి. అతని ఎదురుగా ఉన్న పెద్ద buttons panel లో ఏవో buttons నొక్కాడు. తర్వాత బ్రహ్మ దేవుడు తనకు ఇచ్చిన మంత్రాన్ని password గా enter చేసాడు. ఆ తరువాత గాజు పెట్టె లోని crystal ని తీసి panel లోనికి key లాగ పెట్టాడు. Count down సంస్కృతం లో start అయ్యింది. ఎందుకో తెలీదు అతని కళ్ళల్లో నీళ్ళు, అర్జున్ కి తానె ఏడుస్తున్నట్టు అనిపించింది. ఒక వీరుడికి ఉండవలసిన గర్వం అతని కళ్ళల్లో ఇప్పుడు మాయమయ్యింది.

Countdown start అయ్యింది, శూన్యం (Zero) అంటూనే, అర్జున్ కి మెలకువ వచ్చింది. నిద్ర లేచిన అర్జున్ కళ్ళలో నీళ్ళు, ఎందుకు వచ్చాయో తనకి తెలియడం లేదు.

తెలతెల వారుతున్న ఆ సమయం లో, కోట దిగి కిందకి వచ్చాడు అర్జున్. అక్కడే చలిమంట చుట్టూ, కొంతమంది వీరులతో కూర్చున్నాడు రాజ గురువు. తన వైపే చూస్తున్న రాజ గురువు పక్కగా కూర్చున్నాడు అర్జున్. అర్జున్ కేసి మెరుపు నిండిన కళ్ళతో చూస్తూ ఉన్నాడు రాజ గురువు.

రాజ గురువు: భారతం చెప్పుకుంటున్నాము, వింటావా అర్జునా! (ఎంతో ప్రేమగా అడిగాడు రాజ గురువు. అర్జున్ తల ఊపాడు). మనుషుల బుర్రలపైన యుద్ధమనేది చాలా ప్రభావాన్ని చూపిస్తుంది. చరిత్ర ఎన్ని చెప్పినా, ఎంత వీరత్వాన్ని ప్రబోధించినా యుద్ధం చేసిన ప్రతి వీరునికి అంతః కరణ లో ఏదో ఒక బాధ, తప్పు చేసిన భావన ఇంచుమించు తప్పదు.

సాదివూ: (ఈ మధ్యలో తన సందేహాన్ని వెల్లడించాడు సాదివూ) మంచి కి చెడు కి మధ్య జరిగే యుద్ధానికైనా రెండువైపులా నష్టాలు తప్పవు. చెడ్డ వాని వైపు కూడా మంచి వాడు ఉంటాడు, అలాంటప్పుడు యుద్ధం ఎలా చెయ్యడం?

రాజ గురువు: నిజమే, భారతం లో శల్యుడు చావలేదా? ఎం, శల్య సారధ్యం వల్లనే కదా, కర్ణుడి ఆత్మ విశ్వాసం క్షీణించింది? భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కొంతవరకు కర్ణుడు చెడ్డవాళ్ళంటే నమ్మడం కష్టం. ఒక మంచి కోసమని ఇంతమందిని చంపడానికి, ఇంత చెడు చెయ్యడానికి మనిషన్న వాడికి బాధే కదా? (రాజ గురువు చెప్పుకు పోతున్నాడు). అయితే శ్రీ కృష్ణుడు ఏమి బోధించాడు? మనుషులం, మనమెవరం? మంచి చెడ్డలు ఎంచడానికి మనమెవరం, అంతా ఆ పరమాత్ముడే చూస్తాడు, మన పని అల్లా దేవుడు మనకిచ్చిన గమ్యాన్ని చేరుకోవడమే! (అర్జున్ కేసి తిరిగి నవ్వుతూ అన్నాడు).

అర్జున్ కళ్ళలో ఎందుకో నీళ్ళు, అతనికి అర్ధం కావడం లేదు, బాధ ఎక్కడినించి వస్తోందో? అలాగని యుద్ధం అంటే భయం లేదు అతనికి, జరగబోయేది తలచుకుంటే, అందరి ప్రాణాలకి తన ప్రాణం అడ్డు వేద్దాం అనిపిస్తోంది, కాని పని జరగదే?

తెల్లవారుతూండగానే, గస్తీ కి కూర్చున్న సాదివూ తదితర వీరులు వెళ్ళిపోయారు. తనకి వచ్చిన కల గురించి చెప్దామనుకున్నాడు అర్జున్. అతని కేసి తిరిగి, నవ్వుతూ తను ఇందాక చెప్తున్నది continue చేస్తున్నట్టుగా అన్నాడు రాజ గురువు.

రాజ గురువు: (అర్జున్ భుజం మీద చెయ్యి వేసి) సత్యానికి ధర్మానికి నిలబడే ధర్మరాజు అంతటి వాడే "అశ్వద్ధామ హతః, (కుంజరః)" అని అబద్ధం చెప్పాడు. ఇంద్రుడు, అర్జునుడి తండ్రి (చిన్నగా నవ్వుతూ...) కర్ణుడి వద్ద, మాయోపాయం తో యాచించవలసి వచ్చింది. మంచి యందు నమ్మకం తో బ్రతికేది మనుషులే, వాళ్ళనే ఈ యుద్ధాలు బాధిస్తాయి. దేవుడైన శ్రీ కృష్ణుడు, తత్వాన్ని చెప్పాడు కాని, మనుషుల బాధను నివారించలేడు గా?!
(కళ్ళు మూసుకుని కృష్ణుడికి నమస్కరించాడు రాజ గురువు).

రాజ గురువు: (కొంత సేపు కళ్ళు మూసుకుని ప్రార్ధించి..., మళ్ళీ కళ్ళు తెరిచాడు. ఇంకా ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్న అర్జున్ కేసి క్రీగంట చూసి, గమనించి) నువ్వు ప్రయోగించినది బ్రహ్మశిరో నామకాస్త్రం, నాలుగు బ్రహ్మాస్త్రాల పెట్టు. బ్రహ్మాస్త్రం ప్రయోగించిన చోట, అప్పటి జన నష్టం మాత్రమె కాకుండా, ఎన్నో దీర్ఘ కాలిక ప్రభావాలు ఉంటాయని, ముఖ్యంగా అక్కడ కొంత కాలం వరకు పంటలు పండవని, భూమి నిస్సారమౌతుందని, పిల్లలు పుట్టరని, పుట్టిన వాళ్ళు వికారంగా పుడతారని చెబుతారు.

అర్జున్ కి ముందు పూర్తిగా అర్ధం కాలేదు, ఆతర్వాత తన కల గురించే చెప్తున్నాడని తెలిసి ఆశ్చర్యపోయాడు. రాజ గురువు, అదేమీ పట్టించుకోకుండా చెప్తున్నాడు.

రాజ గురువు: ప్రస్తుతం ప్రయోగించిన బ్రహ్మశిరోనామకాస్త్రం, అటువంటి నాలుగు బ్రహ్మాస్త్రాలని తీసుకు వెళుతోంది. కౌరవుల ఆధీనం లో ఉన్న నాలుగు చిట్టచివరి నగరాల పైకి ఆ అస్త్రాలని సంధించారు పాండవులు. అవే గనుక ఆ నగరాల మీద పడితే, కౌరవులతో పాటు, సామాన్య ప్రజానీకం కూడా భయంకరంగా చస్తారు. అన్ని తెలిసి, అన్న గారు యుధిష్ఠిరుని ఆజ్ఞ మీద, ఈ పని చెయ్యక తప్పలేదు నీకు. ఐతే, ఇదే సమయంలో దుర్యోధనుడి ప్రోద్బలం మీద, అశ్వత్థామ అదే అస్త్రాన్ని తమపై సందిస్తున్నాడని తెలియదు పాండవులకి.

రాజ గురువు: నిజానికి కౌరవులు ఈ అస్త్రాన్ని ముందే ప్రయోగించారు. ఈ రెండు అస్త్రాలని ప్రయోగించినట్టు దివ్య దృష్టి (prediction technology అనుకోవచ్చు, మన భాషలో) ద్వారా తెలుసుకొన్న వశిష్టుడు, ఇద్దరికీ ఆ అస్త్రాలని ఆపమని వర్తమానం పంపించాడు.

అది విన్నాక నీవు వెంటనే, ఆ నాలుగు అస్త్రాలని ఉపసంహరింపచేసావు. ఐతే, తన గర్వం కోసం సమస్త ప్రపంచాన్ని నిర్లక్ష్యం చెయ్యగల సుయోధనుడు మాత్రం, అంత త్వరగా ఇది పడనివ్వలేదు. అశ్వత్థామ చేత మూడే ఉపసంహరింప చేయించాడు అతడు. నాలుగో అస్త్రాన్ని మటుకు, బభ్రువాహనుడు ఉన్న కన్యాకుబ్జం వైపు సంధించాడు మానధనుడు, దుర్యోధనుడు. అతనికి తన చావు సమీపించిందని తెలుస్తూనే ఉంది, కాని పాండవుల వంశోద్దారకుని హత్య చెయ్యదలిచాడతడు. అందుకే నీ కుమారుడు అభిమన్యుని విధవ (Widow), ఉత్తర, కడుపులో పెరుగుతున్న భ్రూణాన్ని చంపదలిచాడతడు. అతనే ప్రస్తుత పాండవ వారసుడు కాబట్టి, ఆ పసి కందుని చంపడం ద్వారా పాండవ వంశాన్ని చెయ్యగలిగినంత మట్టు పెట్టాలన్నదే అతని ధ్యేయ౦. ప్రస్తుతం, నెలలు నిండిన ఉత్తర తన బావగారైన బభ్రువాహనుని సంరక్షణలో ఉంది. సరిగ్గా ఆమె ఉన్న కన్యాకుబ్జం వైపు వెళ్తోందా అస్త్రం.

ఏదో తెలిసినట్టు, తెలియనట్టు అనిపిస్తోంది అర్జున్ కి. చూసినట్టుగా అనిపిస్తోంది, కాని పూర్తిగా గుర్తుకిరావడం లేదు. నమ్మాలనే ఉంది, కాని నమ్మబుద్ది వెయ్యడం లేదతనికి. చెప్పింది సగం విని సగం వదిలేసానా అనిపించింది అతనికి, కాని మొత్తం అంతా ఏదో చూసినట్టు, గుర్తుగా ఉంది. ఆ సందిగ్ధం లో ఎలాగో అక్కడినించి కదిలాడు అతను.

-- (సశేషం) --

అర్జునుడు - V

శైలజ పెద్ద గావు కేక పెట్టింది. అర్జున్ ని కుదుపుతూ, గట్టిగా అరుస్తూ, ఒక చేత్తో చచ్చి పడున్న మృత దేహాలకేసి చూపిస్తూ ఉంది. అర్జున్ ని hysterical గా అదే పనిగా కుదుపుతోంది. లేచిన అర్జున్, తన ఊపుకి కింద పడిన తన కళ్ళజోడు తీసుకుని, ఏంటన్నట్టు చూసాడు. తనే చంపిన మృత దేహాలు కనిపించడం తో, కొద్దిగా ఖంగారు పడ్డాడు అర్జున్. తమాయించుకుని చూస్తున్న అతనితో,

శైలజ: Sorry! (క్షమించమన్నట్టు అనునయం గా అంది).

అతనికేసి మాట్లాడుతున్న శైలజకి అర్జున్ shirt మీద వీపు పైన, ఒక పెద్ద రక్తపు మరక కనిపించింది. అనుమానం, భయంతో అతనికేసి చూస్తూ,

శైలజ: ను... ను... ను... నువ్వే, నువ్వే చంపావు, ను.. ను... ను... నువ్వే!? (భయ౦ తో నోట మాట రావడం లేదు తనకి, పైగా నమ్మ బుద్ది వెయ్యడం లేదు).

ఔనన్నట్టు, తల దించుకున్నాడు అర్జున్. ఈ సారి శైలజ ఇంకా గట్టిగా అరిచింది.

- 2 -
చాలా సేపు అతనికి దూరం గా కూర్చుంది శైలజ. అతను తను చూసిన అర్జున్ అయితే కాదు, ఎందుకో అంతా తెలిసి మోసం చేసి పెళ్లి చేసుకున్నాడు అనిపిస్తోంది. మోసగాడు, హంతకుడా అంటే, అతని మొహం చూస్తే, అలా అనిపించడం లేదు. ఇందాకటి నించి చూస్తోంది, అర్జున్ మొహంలో ఎందుకో acceptance కనిపించడం లేదు, కొద్దిగా బాధపడుతున్నట్టు ఉంది, ఆ dead bodies కేసి అర్జున్ చూసినప్పుడల్లా. చివరికి అతను అమాయకుడే అని నమ్మింది శైలజ.

శైలజ: (అతని దగ్గరగా వెళ్లి) ఎందుకు చంపావ్, attack చేసారా? (మెల్లగా అడిగింది. అర్జున్ అవునన్నట్టు తల పంకించాడు. అతను ఏదో తప్పు చేసినట్లు తల దించుకునే ఉన్నాడు)

శైలజ: ఎ... ఎలా చంపావ్? (ఈ సారి కొంచెం determined గా గట్టిగా అడిగింది. అర్జున్ కొంచెం సేపు అలాగే ఉండి, తల అడ్డం గా ఊపాడు).

- 3 -
ఇంత సేపూ మాట్లాడుతున్న శైలజకి అర్జున్ harmless అని నమ్మకం కుదిరింది.

శైలజ: జేమ్స్ బాండా, spy కదా, జేమ్స్ బాండ్ కదా? (అడిగింది దించిన అర్జున్ మొహంలో మొహం పెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తూ. అర్జున్ అడ్డం గా తల ఊపాడు)

శైలజ: (తనే మళ్ళీ) ఎందుకు చెప్పడం లేదు, చెప్తే చంపేస్తారు కదా, అందుకే చెప్పడం లేదు, (కొంచెం సేపాగి) కదా? (అడిగింది)

అర్జున్: (కళ్ళల్లో నీళ్ళతో, face పైకెత్తి) గుర్తుకు రావడం లేదు (గట్టిగా అరిచాడు. మళ్ళీ తనే తల పట్టుకుని, ఈసారి కాస్త మెల్లగా) గుర్తుకు రావడం లేదు, అంతే.

శైలజ: (అర్జున్ దగ్గరికి వచ్చింది, అతని జుట్టులో వేళ్ళని పోనిస్తూ) అయితే గుర్తుకి తెచ్చుకోవడానికి try చెయ్! (అనునయం గా చెప్పింది)

అర్జున్ కళ్ళు మూసుకుని అంతా గుర్తు తెచ్చుకోవడానికి try చేస్తున్నాడు. అంతా గుర్తుకి వస్తున్నట్టే ఉంది, కాని బల్లెం తో తను పొడిచిన scene గుర్తుకి రావడంతోటే, అతనికి చాలా భయం వేస్తోంది. అమాంతం కళ్ళు తెరుచుకుంటున్నాయి. భయం తో heart-beat పెరిగి, ఆందోళనగా లేస్తున్నాడతను. మళ్ళీ శైలజ ని చూసి, కళ్ళు మూసుకుంటున్నాడు అతను.

ఇదంతా సముద్రం కేసి చూస్తున్న శైలజ గమనిస్తూనే ఉంది. ఓహో, అన్నట్టుగా కొంచెం కనీ కనిపించనట్టు తల పైకెత్తి, మళ్ళీ దించింది.

- 4 -
ఆ దీవిలోఅవతలి వైపు ఉన్న ఆటవికులలో కలకలం నెలకొంది. శత్రు వేగులను చంపుతామని వెళ్ళిన యువరాజు, అతని సహాయకులు, ఇద్దరు మెరికల్లాంటి యోధులు ఇంకా రాలేదు. సమయం, రాత్రి కావస్తోంది. ఎంత late అయ్యినా ఈ మధ్యాన్నానికి వచ్చి ఉండాలి మరి.

రాజ గురువు: (ఇతడిని రాజే పిలిపించాడు. Trance లో ఉన్నట్టు ఊగుతున్నాడు అతను). యువరాజు అదుల్య వీర, మరణించాడు. (Announce చేసాడు)

ఈ మాట వింటూనే, ఆత్రుతగా నిలబడి చూస్తున్న, రాజు తన సింహాసనం లో కూలబడ్డాడు.

రాజ గురువు: (మళ్ళీ తనే), అతని వెంట వెళ్ళిన ఇద్దరు వీరులు కూడా మృత్యు వాత పడ్డారు. మహావీరుడైన అతనిని ఎదిరించి, తమ చావు తామే కొని తెచ్చుకున్నారు.

ఇంతలో ఒక వేగుల వాడు, సాదివూ (సహా దేవుడు) వచ్చాడు.

సాదివూ: మహారాజులకి ప్రణామాలు! దుర్వార్త మోసుకు వచ్చినందుకు క్షంతవ్యుడ్ని. (కొద్దిగా రాజు గారి కేసి చూసి, మళ్ళీ కళ్ళు వంచాడు. అతడు మొత్తమంతా తల వంచుకునే ఉన్నాడు.) యువరాజు అదుల్య వీర, అతని సహాయకులు ఉ౦పకతి, ఆర్కేబు వీర స్వర్గాన్ని పొందారు. (ఇంకా చెప్పబోతున్న అతడిని, తన చెయ్యి చాపి, ఆగమని సైగ చేసాడు రాజు. వెళ్ళమని చేతి సౌజ్ఞ తో చెప్పాడు. అతడు వెళ్ళిపోయాడు).

రాజుకి ఈ మాటలేమి రుచించడం లేదు. కళ్ళల్లో నీళ్ళు, ఎలాంటి వాడైనా తన కొడుకు చావుని జీర్ణించుకోలేక పోతున్నాడు.

రాజ గురువు: (Trance లోంచి లేచాడు. రాజు దగ్గరకి వెళ్లి,) రాజా! బాధ పడకు, వీర లక్షణం కాదు. (భుజం తట్టాడు)

మరో వైపు చూస్తూ, హఠాత్తు గా రాజ గురువు కళ్ళు ఎర్రబారాయి.

రాజ గురువు: అయినా, వీరుడై వీర ధర్మాన్ని మరచిన వాడు, మరు క్షణమే చచ్చిన వాడితో సమానం. నీ కొడుకు చావుతో, మన రాజ్యానికి పట్టిన గ్రహణం వీడి పోయింది, అందుకు సంతోషించు! (ఉపదేశించి నిష్క్రమించాడు).

తల దించుకుని ఉన్న రాజు, రాజ గురువు మాటలకి తల పంకించాడు. అది నిజమని తనకి తెలుస్తూనే ఉంది. కాని ఎందుకో తన కొడుకు చావుని జీర్ణించుకోలేక పోతున్నాడు. ఆలోచిస్తున్న రాజు కళ్ళు ఎర్రబారాయి. బాధ, నిస్సహాయత గా, అది ప్రతీకారేచ్చ గా పరిణమించింది.

తన సైన్యం లోంచి, మెరికల్లాంటి యోధులని తనకు తానే ఎంచాడు రాజు. ఒక్కొకడూ ఆరడుగుల పొడవు తో, విశాలమైన ఛాతి, కండలు తిరిగిన దేహంతో ఉన్నారు. తన సైన్యం లో సగం మందిని, ఎవ్వరికీ తెలియకుండా, చివరికి రాజ గురువు కి కూడా చెప్పకుండా, ఎంచాడు రాజు. అప్పుడు సమయం రాత్రి 8 (మన భాష ప్రకారం) కావస్తోంది. తన కొడుకుని చంపినవాడి చావు తనే దగ్గరుండి చూడాలనుకున్నాడు, అందుకే ఎవ్వరికీ చెప్పకుండా తను కూడా ఆ సైన్యం తో బయలుదేరాడు రాజు.

- 5 -
అప్పుడు సమయం తెలతెల వారుతోంది. అర్జున్ కి సడన్ గా మెలకువ వచ్చింది. అతని తో పాటే లేచిన శైలజ,

శైలజ: ఏ.. ఏమైంది అర్జున్!
అర్జున్: (మాట్లాడద్దు అన్నట్టు గా, నోటి మీద వేలు ఉంచి) ఉష్!

పొదల్లోకి చూస్తున్న అర్జున్ కేసి, మళ్ళీ పొదల్లోకి కొంచెం బెరుగ్గా మార్చి మార్చి చూస్తూ, శైలజ

శైలజ: ఎవరైనా ఉన్నారా... (కొంచెం తలెత్తి చూస్తూ) ... అక్కడ?

అర్జున్ ఏమి మాట్లాడకుండా నే ఉన్నాడు. ఒక్క సారిగా, పైకి లేచి, శైలజ ని అమాంతం ఎత్తి, దూరంగా ఉన్న ఒక రాయి చాటున కూర్చోబెట్టాడు. ఆమె ఎవరికీ కనిపించకుండా కింద పడి ఉన్న కొబ్బరాకులు కొన్ని మీద కప్పాడు. శైలజ అక్కడ ఉన్నట్టు ఎవరికీ కనిపించదు కాని, ఆ ఆకుల సందుల్లోంచి శైలజకి అంతా కనిపిస్తూనే ఉంది. తను  ఏదో అనబోయి భయంగా ఆగిపోయింది. అప్రయత్నం గా కొంచెం ఆకుల నించి దూరంగా, లోపలకి జరిగింది శైలజ.

శైలజ ని అక్కడ ఉంచి, ఒక్క ఉదుటన వెనక్కి తిరిగాడు అర్జున్. కొంచెం దూరం పెద్ద అంగలతో వెళ్లి, అక్కడ ఇసుకలో పడిఉన్న ఒక పెద్ద డాలు ని తీసాడు, అది నిన్న చనిపోయిన అదుల్య వీరది.

అర్జున్ ఇది చేస్తుండగానే ఆకాశం లో రివ్వున బాణాలు ఎగిసాయి. అర్జున్ ఆ పెద్ద డాలుని పైకి తీసి, round గా గాలిలో తిప్పుతూ తన తల మీద రెండు చేతులతో పట్టుకున్నాడు. ఆ శరపరంపర, ఆగడంతోటే ఉ౦పకతి లాంటి కొందరు యోధులు, కత్తి డాలుతో ఇంకొందరు వేగంగా పరిగెత్తుకుంటూ అర్జున్ దిశగా వస్తున్నారు. గాలిలో నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. అర్జున్ వాళ్ళ కేసి చూస్తూ ఒక సారి, శైలజ ఉన్న వైపుకి తిరిగాడు. ఆకుల సందుల్లోంచి చూస్తున్న శైలజ, భయం భయం గా అర్జున్ కేసి చూసింది. ఎందుకో తల కొద్దిగా ఊపింది తను.

అర్జున్ ఇలా చూస్తుండగానే, ఇంకొందరు విలుకాళ్ళు ముందుకి వచ్చారు. వారి వెనక కాగడాలు పట్టుకుని కొందరు కనిపిస్తున్నారు. వారి దగ్గరే ఉన్న రాజు, అశ్వారూడుడై ఉన్నాడు. వీళ్ళందరి ని చూస్తూ, గట్టిగా అరుస్తూ, అర్జున్ కేసి తన కత్తి చూపిస్తూ ఉన్నాడు అతను.

అర్జున్ ఇంకొంచెం ముందుకి వెళ్లి, నేలలో ఉన్న రెండు బరిసెలని తీసాడు, డాలుని కింద పడేస్తూ.యుద్ధం భయంకరం గా జరుగుతోంది. ఇప్పుడు అర్జున్ పూర్తి స్థాయి aggressive గా fight చేస్తున్నాడు, అవును మరి, ఇంతమంది తో యుద్ధం చేస్తూ, ఎవరినీ చంపకుండా ఉంటే కష్టం కదా. అర్జున్ మాత్రం సర్వ శక్తులూ ఒడ్డి పోరాడుతున్నాడు.

యుద్ధం మెల్లగా అర్జున్ వైపు మొగ్గుతోంది, లెక్కకు మిక్కిలి వీరాగ్రేసరులు మరణించారు. తన వద్ద ఉన్న వీరులు, అర్జున్ కేసి వెళ్ళడానికి తటపటాయించడం చూసి, రాజుకి ఎక్కడలేని రోషం వచ్చింది. గుర్రం దిగి, తనంతట తానె, అక్కడ ఉన్న ఇద్దరు వీరులని చంపాడు. పెద్ద పెట్టున పెడబొబ్బ పెడుతూ, అర్జున్ కేసి పరిగెడుతూ వచ్చాడు. అతడిని చూసి అక్కడ ఉన్న వీరులు దారి ఇచ్చి పక్కకి తప్పుకున్నారు.

రాజుతో యుద్ధం జరుగుతోంది. ఇదివరకటి యుద్దాల లాగ లేదు ఇది. ఇద్దరూ, చాలా technique తో fight చేస్తున్నారు. అర్జున్ కి fight లో ఎంత ease ఉందో, ఆ రాజుకి కూడా అలాగే ఉంది. వీళ్ళిద్దరూ ఇలా ఎంత కాలం యుద్ధం చేస్తూ ఉన్నారో తెలియదు, అప్పటికి చాలా సేపు అయ్యింది. అయితే రాజుతో యుద్ధం మొదలు పెట్టినప్పుడు, ఈదురు గాలితో పెద్ద వాన పట్టుకుంది. ఇంచుమించు (మన భాషలో) 11 కావస్తున్నా, గాలి వానకి మబ్బులకి ఎక్కువ light కనిపించడం లేదు. ఏదో ఇదివరలో జరిగిన ప్రళయం తాలూకు సంకేతం లాగ, తుఫాను. హోరు గాలి వీస్తోంది, మెరుపులు ఉరుములు, పిడుగుల ధ్వనులు.

ఇద్దరూ యుద్ధం చేస్తూ, తీరాన్ని దాటి అడవి ప్రాంతం లోపలకి వెళ్లారు. అర్జున్ కి ఏమవుతుందో అని, భయంతో శైలజ కూడా, అటు వైపుగా వెళ్ళింది, మిగిలిన వీరుల కంట్లో పడకుండా ఎలాగో. అడవి మధ్యలో ఒక ఎత్తైన ప్రాంగణం మీద యుద్ధం చేస్తున్నారు వాళ్ళు. చుట్టూ అన్ని వైపులా కాగడాలు పెట్టి ఉన్నాయి. వెనకగా, ఆటవికుల గుడి అనుకుంటా, ఉంది.

శైలజ కి చాలా ఆశ్చర్యం గా ఉంది. అసలు "ఇతనేనా తను ఇదివరలో చూసిన అర్జున్" అని తనకి చాలా సార్లు అనిపిస్తోంది. అంత ప్రళయ భీకరమైన వాతావరణం లో అస్సలు అదేమీ లేదన్నట్లుగా అర్జున్ fight చెయ్యడం చూస్తే చాలా ఆశ్చర్యం వేస్తోంది తనకి. తనకి ఎవరు ఎవరో సరిగ్గా కనిపించడం లేదు కూడా, కళ్ళు చిట్లించుకుని చూస్తోంది. ఇంతలో ఒక మెరుపు మెరిసింది. ఆ మెరుపు వెలుగులో, ప్రశాంతమైన అర్జున్ ముఖం శైలజ కి కనిపించి౦ది. అతని ముఖం లోని రాజసం, దర్పం ఆమెకి అప్పుడు పొడగట్టాయి. ఆ మెరుపుల వెలుగులో వెండిలా తళుక్కున మెరిసిన అతని రూపాన్ని అలా చూస్తూ బొమ్మలా ఉండి పోయింది తను.



చివరకి యుద్ధం లో రాజు ఓడిపోయాడు, అలిసిపోయి రొప్పుతూ ఆ ఎత్తైన పీఠం లో ఒక వైపుగా ఉండిపోయాడు. ఇంతలో, చాలా మంది ప్రజలతో రాజ గురువు అక్కడికి చేరుకున్నాడు. వీళ్ళందరినీ చూసి, శైలజ భయంగా, అర్జున్ పక్కకి వచ్చి నిలబడింది. రాజ గురువు జరిగిన దాన్ని అర్ధం చేసుకున్నాడు. అర్జున్ దగ్గరకి వచ్చి,

రాజ గురువు: (తన భాషలో ఏదో అడిగాడు. అర్జున్ కి అర్ధం కాలేదు. అది గమనించి రాజ గురువు) సాదివూ! (దూరం గా ఉన్న సాదివూ ని పిలిచాడు. సాదివూ దగ్గరికి వచ్చాడు. వాడిని మళ్ళీ అదే ప్రశ్న అడిగాడు రాజ గురువు).

సాదివూ (సహ దేవుడు): (తల దించుకుని, చేతులు కట్టుకుని) సాదివూ! (చెప్పాడు)

రాజ గురువు, అర్జున్ కేసి తిరిగి, ప్రశ్నార్ధకం గా కళ్ళు ఎగరేసాడు.

శైలజ: (అర్జున్ తో, low voice తో) ఏంటి?

అర్జున్: పేరడుగుతున్నారు, (రాజ గురువు కేసి తిరిగి) అర్జున్! (చెప్పాడు)

రాజ గురువు, పేరు వినడం తోటే, తన ప్రజానీకం కేసి తిరిగి, ఏదో announce చేసాడు. ఒక చెయ్యి మంత్ర దండం మీద పెట్టి, ఇంకో చేతితో అర్జున్ కేసి చూపిస్తూ ఏదో చెప్తున్నాడు అతను.

అయితే, ఇదంతా దూరం నించి చూస్తున్న రాజు, ఉండబట్ట లేక పోయాడు. అర్జున్ ని చంపడానికి, వేగం గా తన కత్తి తోటి దూసుకు వచ్చాడు. అర్జున్ తప్పించుకున్నాడు కాని, శైలజ చెయ్యి చీరుకు పోయింది. ఇది చూసి, అక్కడ ప్రజానీకం లో ఒకడు, తన గొడ్డలి తో రాజు ని చంపేసాడు. వాళ్ళ దీవి ఆచారం ప్రకారం, రాజు ని యుద్ధం లో ఓడించిన వాడికి, రాజు తన రాజ్యాన్ని అప్పగించాలి. ఇది చెయ్యకపోగా, దొంగ దెబ్బ తీసేందుకు ప్రయత్నించిన రాజుని, ఆ దీవి ఆటవికులు చంపేశారు.

ఇంతలో ప్రజ తో ఏదో మాట్లాడుతున్న రాజ గురువు,


రాజ గురువు: అర్జున, వీరార్జున! (అర్జున్ కేసి చూపిస్తూ అన్నాడు).

అర్జున్ నివ్వెరపోయాడు.ఆ దీవి ఆచారం ప్రకారం, వాళ్లకి ఇప్పుడు అర్జునే రాజు. ఆ కాగడాల వెలుగులో, అశేషమైన ప్రజానీకం అర్జున్ కి మోకరిల్లింది.

-- (సశేషం) --

అర్జునుడు - IV

    కళ్ళు తెరిచిన శైలజకి దూరంగా అర్జున్ కనిపించాడు. ఒక గుడ్డ సంచీ లో, కొన్ని పళ్ళు తీసుకు వస్తున్నాడు అతను, చేతిలో ఒక కర్ర. ఎదురుగా చలి మంట వేసి ఉంది. అప్పుడు బహుసా రాత్రి 7-8 అయ్యి ఉంటుంది.

    రివ్వు రివ్వున కెరటాలు ఎగుస్తున్నాయి. శైలజ, అర్జున్ పక్క పక్కగా కూర్చున్నారు. శైలజ అర్జున్ ఇద్దరూ కూడా, మోకాళ్ళలో మొహం దాచుకున్నట్టు కూర్చున్నారు. Sudden గా తల పైకెత్తి శైలజ అంది,

శైలజ: It's ok అర్జున్. బతికే ఉన్నాం కదా. పైగా land మీదే ఉన్నాం, ఏమి పరవాలేదు లే. (పరవాలేదు అంటున్నప్పుడు ఆమె గొంతు వణికింది. కొంచెం సేపాగి మళ్ళీ తనే), అయినా flight లో అందరూ పోవడమేంటి, మనం ఇద్దరమే ఉండటం ఏంటి? పైగా ఇంక దొరకదేమో అనుకుంటూ ఉంటె, land దొరికింది.

అర్జున్ కొంచెం confidence తెచ్చుకుని, ఆమె కళ్ళల్లోకి చూసాడు. అతను తన కళ్ళల్లోకి చూడటం గమనించి,

శైలజ: (కళ్ళు పెద్దవి చేసి) కదా! (కన్విన్సు చేస్తున్నట్టు అంది. అర్జున్ ఏమి మాట్లాడలేదు, తల దించుకుని మళ్ళీ ఇంకో వైపు తిరిగాడు. శైలజే మళ్ళీ), ఇంత హెల్పు చేసిన వాడు, తప్పకుండా మనల్ని ఇంటికి చేరుస్తాడు లే. (నిర్లిప్తం గా పూర్తి చేసి, తల కిందకి దించుకుంది. మళ్ళీ తల పైకెత్తి), అయినా I like it here అర్జున్, అయినా ఎవరికైనా ఇంత మంచి honeymoon దొరుకుతుందా చెప్పు, అందరికీ దూరంగా, nature మధ్యలో! (కళ్ళల్లో మెరుపుతో).

ఇద్దరూ, తీరాన్ని తాకి బద్దలౌతున్న మళ్ళీ మళ్ళీ ప్రయత్నిస్తున్న అలల్లా, మొక్కవోని ఆత్మవిశ్వాసం తో ఉన్నారు.

-2-

ఆ ద్వీపానికి రెండో వైపున, ఒక ఆటవిక జాతి ఉంది. ఆ ఆటవిక మాంత్రికుడు (రాజగురువు కూడా) trance ఉన్నట్టుగా ఊగుతున్నాడు. ఎదురుగా ఒక మంట మండుతూ ఉంది.

రాజగురువు: మన ద్వీపానికి అవతలి వైపు ఇద్దరు వింత మనుషులు దిగారు, ఒక ఆడా ఒక మగ. వారి వేష భాషలు, చాలా విచిత్రం గా ఉన్నాయి. (ఈ మాట వింటూనే, యువ రాజు "అదుల్య వీర" ఆసనం లోంచి లేచాడు).

యువరాజు: అయితే, ఆ శత్రు వేగులను ఇప్పుడే సంహరించి వస్తాను. (తన సహాయకులు ఇద్దరికే సౌజ్ఞ చేసాడు, ఇద్దరూ అతన్ని అనుసరించి ముందుకి కదిలారు. అయితే trance లోంచి లేచిన రాజగురువు).

రాజగురువు: తప్పు యువరాజా, తప్పు. అతడు మహా వీరుడు, మహా శక్తి వంతుడు. అతడిని సంహరింప ప్రయత్నింపక, మన వైపు తిప్పుకొనుట మంచిది.

యువరాజు: హు, వీరుడు!! ఈ రాజ్యమున నా కన్నా వీరుడెవరు? ముసలివారు, చాదస్తాలు మానుకుని, దయచేయండి. మా మాటకు విలువ ఇచ్చిన మాకూ, మీకూ ఇద్దరకూ ఉచితము. (తన తండ్రి రాజు కి, రాజ గురువు కి ఒకేసారి warning ఇచ్చాడు. తన సహాయకులు ఆర్కేబు, ఉ౦పకతి తో వెళ్తున్న అతనిని ఆపే ధైర్యం ఆ సభ లో ఎవరికీ లేకపోయింది).

-3-

అప్పుడు సమయం తెలతెలవారుతోంది. చెట్ల చాటును౦చి, అదుల్య వీర, అతని సహాయకులూ చూస్తున్నారు. ఆ time కి, అర్జున్ శైలజ ఇద్దరూ నిద్రపోతూ ఉన్నారు. శైలజ అయితే గురక కూడా పెడుతోంది. నిన్నంతా అలసి పోయిందేమో, నిద్రలో దొర్లుకుంటూ దూరం గా ఉన్న ఒక పడిపోయిన చెట్టు కాండం కౌగలించుకుని పడుకుని ఉంది. చెట్లచాటు నుంచి ముగ్గురూ బయటకు వచ్చారు. ఉ౦పకతి కి signal ఇచ్చాడు అదుల్య వీర. ఉ౦పకతి చేతిలోకి ఒక బల్లెం తీసుకుని, గురి చూసి అర్జున్ మీదకి విసిరాడు.

అర్జున్ కి అప్పుడు, ఒక విచిత్రమైన కల వస్తోంది. ఇదివరకు వచ్చినట్టు గానే, రధం, అందులో నిండు చూలాలు, ఒక రాజు రధాన్ని నడపడం, పెద్ద తుఫాను వానలో, ఇదంతా వస్తోంది. వాళ్ళు రధం లోంచి దూకినప్పుడు, ఇదివరకు కలలో, తెల్లటి వెలుగు కనిపించింది అతనికి. ఈ సారి, వాళ్ళు ఇద్దరూ, ఒక గుడి ప్రాంగణం లో పడటం కనిపించింది. దానితో పాటు, గుడి గంటలు, ఈదురు గాలికి చాలా ఎక్కువగా మోగుతున్నాయి. ఈ భయ౦కరమైన శబ్దానికి అతనికి మెలకువ వచ్చింది. ఆ ఉత్తర క్షణ౦ లో తనపైకి వచ్చిన బల్లాన్ని అప్రయత్నం గా తన కుడి చేతితో పట్టుకున్నాడు అర్జున్.

ఉ౦పకతి, అదుల్య వీర కొంచం ఆశ్చర్యపడ్డారు. పైకి లేచిన అర్జున్ కి, తీవ్రమైన ఆయాసం గా అనిపిస్తోంది. శ్వాస తీసుకోవడం కష్టం గా ఉంది. పక్కనున్న కళ్ళజోడు తీసుకుని, పెట్టుకున్నాడు. తూలి పడబోయి, బల్లెం సహాయంతో నిలదొక్కు కున్న, అర్జున్ ని, అతని కళ్ళద్దాలని చూసి,

అదుల్య వీర: వీరుడు, మహా వీరుడు!? (అర్జున్ కేసి చూపిస్తూ, పరిహసిస్తున్నట్టు అన్నాడు. అతని నవ్వుతో మిగిలిన ఇద్దరూ కూడా శృతి కలిపారు).

అర్జున్ కి పెద్దగా ఏమి తెలియడం లేదు, నవ్వులు దూరం నించి వినిపిస్తున్నట్టు ఉన్నాయి. మనుషులు లీలగా కనిపిస్తున్నారు, ఆయాసం ఎందుకొచ్చిందో తెలియదు కాని, ఇప్పుడు తగ్గుతోంది కొంచం.

యధాలాపం గా, ఇంకొక బరిసె తీసుకుని, ఉ౦పకతి విసిరాడు నవ్వు ముఖం తో. అర్జున్ తన ఎడమ కాలు, కొద్ది గా వెనక్కి జరిపాడు. కుడి చేతిలో బల్లెం ఉంది. ఒక్క సారి గా, మడమ rotate చేసి, ఎడమ వైపుకి తిరిగాడు. ఉ౦పకతి విసిరిన బల్లెం అర్జున్ చొక్కా గుండీలని తాకుతూ వెళ్ళిపోయింది. అర్జున్ shirt button ఒకటి, దారం తెగడంతో, నేలమీద పడింది.

కొంచం disappoint అయ్యిన, అదుల్య వీర, ఉ౦పకతి ని తొందర చేసాడు.ఈ సారి, కొంత దూరం పరిగెత్తి, గాలిలో ఎగిరి (నేలకి సమాంతరం గా బాడీ ఉంచి), round తిరుగుతూ ఒక angle లో ఉన్నప్పుడు, చేతిలో ఉన్న బరిసె విసిరాడు ఉ౦పకతి.

అర్జున్ కి మాత్రం ఏమి చేస్తున్నాడో, ఎలా చేస్తున్నాడో తెలియడం లేదు. సరైన సమయానికి ఎలాగో, ఆయుధం గుండెల్ని చీల్చకుండా తప్పించుకోగలుగుతున్నాడు అంతే. చచ్చిపోతానేమో అనే భయం తో, అతనికి శ్వాస లయ తప్పుతోంది.

ఈ సారి అర్జున్ ఉ౦పకతి ని face చేస్తూ తిరిగాడు. తన ఎడమ కాలిని ఇంకా వెనక్కంతా జరిపి, ఒకే సారి, కుడి కాలి మోకాలి మీద కూర్చున్నాడు (పరుగుపందెం లో భంగిమ లాగ). ఈ సారి ఉ౦పకతి బల్లెం అతని తల వెంట్రుకలని రాసుకుంటూ వెళ్ళిపోయింది.

ఉ౦పకతి కి, అదుల్య వీరకి, ఆర్కేబు కి ఆశ్చర్యానికి అంతు లేదు. ఉ౦పకతికి చెందిన, ఒక అద్భుతమైన విన్యాసమది. అసలా బల్లెం ఏ angle లో విసురుతాడో, ఎప్పుడు విసురుతాడో, మహా వీరులకి కూడా చెప్పడం బహు కష్టం. అటువంటిది, సునాయాసం గా, దాన్ని అర్జున్ తప్పించుకోవడం తో, తమ ఆశ్చర్యాన్ని దాచుకోలేక పోయారు.

రివ్వున గాలి వీచింది. ఆ ప్రదేశం అంతా, ఒక సారి పూనకం వచ్చినట్టు ఊగింది. దూరంగా, ఒక నీటి చెలమలో నీటి బిందువులు పడుతున్న శబ్దం, గడుస్తున్న సమయాన్ని కొలుస్తున్న గడియారపు శబ్దం లా ఉంది. అర్జున్ కి ఇంకా అంతా బాగా కనిపించడం లేదు, ఆయాసం ఇప్పుడే కొద్దిగా తగ్గినట్టు ఉంది. ఆయాసం తగ్గించుకుని, లేచి నిలబడ్డాడు.

ఉ౦పకతి తన చిట్టచివరి విన్యాసాన్ని ప్రదర్శించాడు. పరిగెడుతూ, నెల బారుగా వంగి, ఒక బల్లెన్ని విసిరాడు. ఆ విసిరిన చేతిని, నేలపై ఆనించి, direction మార్చుకుని, రెండో చేతిలోని బల్లేన్ని ఇంకో దిశనించి విసిరాడు. విసిరి, నెల పైన పడి, round గా దొర్లుతూ, అర్జున్ నించి దూరంగా జరిగాడు.

ఇది చాలా పరిచయం ఉన్నట్టుగా, చేతిలోని తన బల్లేన్ని, ఒక angle లో తిప్పి, రెండిటినీ ఒకే సారి అడ్డుకున్నాడు అర్జున్. దూరంగా లేచి నిలబడిన ఉ౦పకతి, ఇంకా దూరంగా తన మిత్రుల వైపు పరిగెత్తాడు. ఇంక లాభం లేదని,  ఉ౦పకతి చేతిలో రెండు చిన్న బరిసెలని తీసుకున్నాడు. అర్జున్ కి ఇందాకటి ఆయాసం అయితే తగ్గింది గాని, అప్పుడప్పుడూ శ్వాస లయ తప్పుతోంది.

అర్జున్ వైపు తిరిగి, కుడి చేతి బల్లేన్ని, కింద నించి పైకి ఏటవాలుగా కదిపాడు, ఎడమచేతి బల్లెం తో, కొంచెం horizontal angle లో పైనించి కింద వైపు, ఎడమ వైపు నించి అర్జున్ మీదకి దాడి చేసాడు.

- 4 -

అర్జున్ అన్నింటినీ తప్పించుకుంటున్నాడు. యుద్ధం భయంకరం గా జరుగుతోంది. చాలా concentration తో ఫైటింగ్ చేస్తున్నాడు అర్జున్. ఇదివరకు గుండెలదాకా వచ్చిన ఆయుధాన్ని చూసి, గుండె లయ తప్పేది, కాని ఇప్పుడు మాత్రం అలా కావడం లేదు. మెల్లగా తన ఆయాసం, గుండె లయ తప్పడం పోయాయి. అతని కళ్ళల్లో,  ఉ౦పకతి, అతని చేతిలోని ఆయుధం మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయి, మిగిలిన ప్రపంచం అతని దృష్టిలో లేనట్లే. అంత ఏకాగ్రతతో యుద్ధం చేస్తున్నాడు అతను.

చాలా సేపయ్యింది. అక్కడి తెలతెలవారుతున్న lighting కొంచం, చాలా కొంచం improve అయ్యింది. సూర్యుడు, కదిలితే ఈ యుద్ధం ఎక్కడ miss అవుతానో అన్నట్టు, ఉదయిస్తున్నట్టుగానే ఉండిపోయాడు. గాలి వీచడం ఆగిపోయింది. తెల్లవారే సమయం లో అటూ ఇటూ తిరిగే పక్షులు ఎక్కడా కనిపించడం లేదు.

కొంత సమయం అయ్యాక, ఉ౦పకతి ఆగిపోయాడు, రొప్పుతూ ఉండిపోయాడు. అర్జున్ కి మాత్రం అంత ఆయాసం లేదు, గట్టిగా గాలి పీల్చి కొద్దిగా ఉమ్మాడు అంతే. ఇక చిట్ట చివరి ప్రయత్నం చేసిన అతడు, అప్రయత్నంగా వెళ్లి దూరంగా నేల పైఉన్న, బరిసె మీద పడ్డాడు. కోసుగా ఉన్న ఆ బరిసె మొన, తన కంఠాన్ని కోయడంతో, అప్పటికప్పుడే చనిపోయాడు అతను. 

నిజానికి, అర్జున్ తన ఫైటు లో, ఉ౦పకతిని గాయ పరచడం లేదు. తన బల్లెం తో, చాలా సార్లు ఉ౦పకతిని పొడిచే భంగిమ లో ఉండి కూడా, చివరి వరకూ తీసుకు రాలేదు అతను. అతనికి నిజం చెప్పాలి అంటే, కొంచెం అయోమయం గానే ఉంది. అసలీ ఫైటు లో తనకి ఇంత talent ఎలా ఉందొ, అతనికే అర్ధం కావడం లేదు. పైపెచ్చు, ఫైటు లో ఏకాగ్రత మాత్రం వచ్చేస్తోంది, ఏదో సచిన్ టెండూల్కర్ క్రికెట్ ఆడినట్టు. ఎందుకు వస్తోందో అర్ధం కావడం లేదతనికి. అసలు ఇప్పటి వరకూ చాలా భయపడినవన్నీ ఇప్పుడు, ఇంత ఈజీ గా ఎందుకు అనిపిస్తున్నాయి? 

ఈ సారి అదుల్య వీర నోట్లో నములుతున్న పుల్లముక్క ని ఊసాడు. కొంచెం బాధగా పేస్ పెట్టి, అర్జున్ వైపుకి తన ఒరలోని కత్తి తీసి కదిలాడు. కొంచెం దూరంలో ఉన్న ఆర్కేబు కేసి చూసి, ముందుకి వెళ్ళమన్నట్టు, తల ముందుకి ఊపుతూ సైగ చేసాడు. కొంచెం ముందూ వెనకా చూస్తున్న ఆర్కేబు, ముందుకి కదిలాడు. అసలు వాళ్ళ తెగ కట్టుబాటు ప్రకారం, ఒక వీరుడితో ఒకరే యుద్ధం చెయ్యాలి.

ముళ్ళ గదతో తన వైపుకి వచ్చిన ఆర్కేబు ని సునాయాసం గా చంపివేశాడు అర్జున్. మళ్ళీ concentration తో ఫైటు మొదలు పెట్టాడు అర్జున్. ఈ సారి, ఇంకా aggressive moves అతనికి వస్తున్నాయి. అతను కదులుతున్న వేగం, అతని moves అద్వితీయం గా ఉన్నాయి. అదుల్య వీర సామాన్యుడేమి కాదు, ఆరడుగుల పొడుగు, కండలు తిరిగిన దేహం, రాజ లక్షణాలు ఉట్టి పడుతున్న మొహం. ఒక రకం గా చెప్పాలంటే, ఈ నాడు మన ప్రపంచం నించి కనుమరుగైన ఖడ్గ విద్య అంతా అతని దగ్గరే ఉంది.

చిట్ట చివరకి అదుల్య వీర చనిపోయాడు. తన బల్లేన్ని ముందుకి push చేసి, అదుల్య వీరని పొడిచాడు అర్జున్. Solid blow తగిలిన అదుల్య వీర, చేతిలో ముందుకి దూసిన కత్తితో, ఆ ఇసుక beach లో పడిపోయాడు. అర్జున్ చాలా concentration తో, trance లో ఉన్నట్టుగా అలాగే ఉండిపోయాడు. ఒక అద్వితీయమైన యుద్ధ భంగిమలో ఉన్నాడు అతను.

అతని concentration కొద్ది సేపటికి break అయ్యింది.Trance లాంటి స్థితి లోంచి బయటకి వచ్చాడు అతను. బయటకి వచ్చిన అర్జున్ కి, ఎదురుగా మృత దేహాలు, చేతిలో ఆయుధం కనిపించాయి. తనే చంపినట్టు కొద్దిగా గుర్తుకు రావడంతో accept చెయ్యలేకపోయాడు. మళ్ళీ పాత అర్జున్ లా అతనికి భయం ఆవహించింది. అతనికి కళ్ళు తిరుగుతున్నట్టు ఉంది. తల పట్టుకుని, అదే beach లో కొంచెం సేపు తుళ్ళుతూ, తిరిగాడు అర్జున్. జరిగినది తెలుస్తున్నట్టే ఉంది, కాని భయం వేస్తోంది, పూర్తిగా గుర్తుకు రావడం లేదు. అలాగే తిరిగి, ఒక చోట పడిపోయాడు అర్జున్. నిస్సత్తువగా ఉన్న అతనికి, మైకం ఆవహించింది.

(సశేషం)